Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
184r
Einzelbild herunterladen

REvoLrvrroNVN LrB. VI. 184 6 e, pLrecta linea. Dum ergo ſtella ſub o orbe feratur,& ipſi interdum motu librationis coincidens ipſi r x plano, tranſmi⸗ grat in utra ſq; partes, facitq́; ob id latitudinem apparere uariã. Sit enim primũ ſtella in maxima latitudine Borea ſub o ſigno proxima terræ, in à exiſtenti,& excreſcet tunc ipſa latitudo ſtel penes angulum ocr maximæ inclinationis os porbis. Cu- ius motus acceſſus& receſſus, quia motui commutationis com menſurabilis exiſtit per hypotheſim, ſi tunc terra fuerit in s, con gruet o in x,& minor apparebit ſtellæ latitudo in eodem loco quàm prius. Multo etiam minor ſi terra in o ſigno fuerit. tranſ⸗ migrabit enim o in extremam& diuerſam librationis ſuæ par⸗ tem,& relinquet tantum, quantum à libratione ablatiua lati⸗ tudinis Boreæ ſuperfuerit, nempe ab angulo æquali ipſi oe*, Exinde per reliquũ hemicycliũ on a, creſcet latitudo ſtellæ Bo rea, exiſtẽtis circa, donec ad primũ à ſignũ redierit, unde exi⸗ uerat.Idem proceſſus atq; modus erit in ſtella meridiana circa x ſignum conſtituta, ſumpto à eterræ motus exordio. Quod ſi ſtella in altero a uel nodo fuerit, acronyctus uel ſub Sole latens, quamuis tunc plurima inclinatione deſtiterint inui= cem orbes x& Oop, nulla propterea latitudo ſtellæ ſentietur, utpote quæ ſectionem orbium communem tenuerit. Ex qui⸗ bus, ut arbitror, facile intelli gitur, quomodo latitudo plane- Borea decreſcat, ab r ad,& Auſtrina à s ad x augeatur, quæ ad L tota euaneſcit tranſeatq́; in Septentriones. Et tres illi ſuperiores hoc modo ſe habẽt. A ꝗbus ut in lõgitudine ſic in lati

tudinibus parũ differũt Venus& Mercurius, q́d ſectiões or

biũ cõmunes per apogæa habeant& perigæa collocatas, eorũ uero maximæ inclinationes ad medias abſidas cõuertuntur li⸗ bramẽto mutabiles, ut illorũ ſuperiorũ, ſed aliã inſuper hi libra tionem ſubeũt priori diſsimilẽ. Ambæ tamẽ reuolutionibus tel luris ſunt cõmenſurabiles, ſed uno modo. prima libratio hoc habet, quod reuoluta ſemel terra ad illorũ abſides motus li brationis ipſæ bis reuoluit᷑, axẽ habẽs ꝑmanentè, ſectionẽ quã diximus apogæa& perigæa, ut q́ᷓtieſcũq; linea medij motus Solis fuerit in perigæo ſiue apogæo illorum, maximus accidat

angulus ſectiõis. In medijs aũt lõgitudinibus, minimus ſemꝑ.

Secunda