8

NICOLAI COPER- NICI REVOLLVTIONVNM

L13 BR SXTVS.

Iva uim effectumq́; haberet aſſumpta reuolutio terræ in motu apparente longi tudinis errantium ſiderum,& in quem ea

ſaomnia cogat ordinem, nempe certum&

neceſſarium pro eo ac potuimus, indicaui mus. Reliquum eſt, ut circa tranſitus illo-

rum ſiderum, quibus in latitudinem di-⸗ grediũtur, occupemur, oſtẽdamusq́; quo- modo etiam in his eadem terræ mobilitas exercet imperia, le⸗ gesq; præſcripſit illis etiam in hac parte. Eſt autem& hæc pars ſcientiæ neceſſaria, quòd digreſsiones ipſorum ſiderum, haud paruam efficiunt circa Ortum& Occaſum apparitiones, occul⸗ tationes, atq; alia, quæ in uniuerſum ſupra expoſita ſunt, diffe- rentiam. Quin etiam uera loca ipſorum tunc cognita dicuntur. quando longitudo ſimul cum latitudine à ſignorum circulo cõ ſtite rit. Quæ igitur priſci Mathematici hic etiam per ſtabilita- tem terræ demonſtraſſe rati ſunt, eadem per aſſumptam eius mobilitatem maiori fortaſſe compendio, ac magis appoſite fa cturi ſumus.

De in latitudinem digreſsu quinq; errantium expoſitio generalis. Caput I.

Vplices in omnibus his ſatitudinis expatiationes inueuerunt priſci, duplici cuiuſquam ipſorum lon gitudinis inæqualitati reſpondentes. Et aliam fi⸗ leri occaſione orbium eccentrorum, aliam penes epi

1

cyclos, quorum loco epicyclorumunum orbem terræ maꝑnum jam ſæpe repetitum accepimus. Non quòd orbis ipſe aliquo modo declinet à ſigniferi plano ſemel in perpetuum obtento, cum idem ſint, ſed quòd orbes illorum ſiderum ad hoc inclinen E½ ij tur obli