Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
182v
Einzelbild herunterladen

NIcor4 GCorERNIW* tur obliquitate non fixa. Quæ quidem uarietas ad motum acre uolutiones orbis magni terræ reguletur. Quoniam uero tres ſu periores, Saturnus, Iupiter& Mars, alijs qnibuſdam legibus fe runtur in longitudinem, quàm reliqui duo: ita quoq; in laritu dinis motu non parum differunt. Scrutati ſunt igitur primum ubi nam eſſent,& quanti illorum extremi limites Boreæ latitu- dinis, Quos inuenit Ptolemæus in Saturno& Ioue circa prin⸗ cipium Libræ, In Marte uero circa finem Cancri in apogæo ꝓ⸗ pemodum eccentri, Noſtris autem temporibus inuenimus hos terminos Septentrionales, Saturno in vir. Scorpij, Ioui in XXVII. Libræ, Marti in xxα vII. Leonis, prout etiam apogæ ad nos uſq; permutata ſunt.Ipſum namq; motum orbium illoꝶ inclinationes& cardines latitudinum ſequuntur, inter hos ter⸗ minos per quadrantes circulorum ſecundum diſtantias æqua⸗ tas, ſiue apparentes nullum prorſus uidentur facere latitudinis abſceſſi um, ubicunq; contigerit tunc eſſe terram. In his ergo me⸗

dijs longitudinibus intelliguntur eſſe in ſectione cõmuni ſuo⸗

rum orbiũ ſignifero aliter q́ᷓ; Luna in ſectionibus eclipti⸗

cis, quas hic uocat Ptolemęus nodos, aſcendentẽ à quo ſtella in

greditur partes Septentrionales: deſcendentẽ, quo tranſmi grat in Auſtros. quòd orbis terræ magnus idẽ ſemper in plano ſigniferi manens latitudinẽ eis adducat aliquã, Sed omnis lati=

tudinis digreſſus ex illis eſt, qui in alijs ab his locis plurimũ na

riat, quibus appropinquanti terræ, quãdo Soli uidentur oppo⸗ ſiti ac acronycti, maiori ſemper excurrũt abſceſſu,; in quacũq; alia terræ poſitione. In hemicyclio Boreo in Boream, in Auſtri no in Auſtrum, Idq́; maiori diſcrimine ꝙᷓ; terræ acceſſus& re⸗

ceſſus poſtulat. Qua occaſione cognitũ eſt, inclinationẽ illorum 1

orbiũ non eſſe fixam, ſed quæ mutetur quodã librationis motu reuolutionibus orbis magni terræ cõmenſurabili, ut paulo infe

rius dicetur. Venus autem& Mercurius alijs quibuſdam mo⸗

dis uidentur excurrere, certa tamen lege obſeruata ad abſidas medias, extremas,& infimas. Nam in medijs longitudinibus, quando uidelicet linea medij motus Solis per quadrantes diſti terit à ſumma uel infima illorũ abſide, ĩpſæc; ſtellæ ab eadẽ li⸗ nea medij motus abfuerint per quadrantes ſuorũ orbiũ ueſper-

tini uel