Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
183r
Einzelbild herunterladen

COůõñCQCęQ

RzvoLvrioNnvn Li. vI. 83 tini uel matutini, nullũ in eis inuenerũt ab orbe ſignorũ abſcel⸗ ſum, per q́d intellexerunt eos tũc eſſe in ſectione cõmuni orbi⸗ um ſignorũ& ſigniferi, quæ ſectio tranſit per illorũ apogæa& perigæa. Et idcirco ſuperiores uel inferiores reſpectu terræ exi ſtentes, egreſsiones tunc faciunt manifeſtas. NMaximas uero in ſumma à terra diſtantia, hoc eſt, circa emerſionem ueſpertinam uel occultationem matutinam, ubi Venus maxime Borea uide tur, Mercurius Auſtrinus. Ac alternatim in propinquiori terrę loco, quando ueſpertini occultantur, uel emergunt matutini, Venus Auſtrina eſt, Mercurius Boreus. Vice uerſa in loco hu⸗ jc oppoſito exiſtente terra, atq; in altera abſide media, dum ui⸗

delicet anomalia eccentri fuerit part. ccxα. apparet Venus in maiori à terra diſtantia Auſtrina, Mercurius Boreus, ac circa propinquiorẽ terræ locum Venus Borea, Mercurius Auſtri⸗ nus. In conuerſione uero terræ ad apogæa horũ ſiderũ, inuenit Ptolemæus Veneri matutinæ latitudinẽ Boream, ueſpertinæ Auſtrinam.Id quoq; uiciſsim in Mercurio matutino Auſtrinã,

ueſpertino Boream. Quæ ſimiliter in oppoſito perigæi loco.

uertũtur, ut Venus Lucifer Auſtrina uideatur, Veſperugo Bo rea, At Mercurius matutinus Boreus, ueſpertinus Auſtrinus⸗ Atqui in his utriſq locis inuenerũt Veneris abſceſſum Boreũ ſemper maiorem, quàm Auſtrinũ, Vercurij maiorem Auſtri⸗ num; Boreum. Qua occaſione duplicẽ how loco rationati ſunt latitudinẽ,& tres in uniuerſum. Primã, quæ in medijs longitu⸗ dinibus, Inclinationẽ uocarũt. Alterã, quæ in ſumma ac infima

abſide, Obliquationẽ. Ac reliquã huic coniunctã, Deuiationẽ.

Veneri Boreã ſemper, Mercurio Auſtrinã. Inter hos quatuor

terminos inuicẽ cõmiſcent᷑, ac alternatim creſcunt& decreſcunt,

mutuoq; cedũt, ꝗbus oibus cõueniẽtes aſsignabimus occaſiões.

Hypotheſes circulorum, quibus ſtellæ in latitudi⸗ nem feruntur. Cap. II

Sſumendũ eſt igitur in his quinq; ſtellis, orbes eo-

rum ad planum ſigniferi inclinari, quorũ ſectio com

munis ſit p diametrum ipſius ſigniferi inclinatione iij uariabili