NICOLAI CoOPERNICI

uariabili ſed regulari. Quoniam in Saturno, loue,& Marte an⸗ gulus ſectionis, in ſectione illa tanquam axe librationem quan dam accipit, qualem circa præceſsionem æquinoctiorũ demon ſtrauimus, Sed ſimplicem& motui commutationis commenſu-⸗

rabilem, ſub quo augetur& minuitur certo interuallo. Vt quo

tieſcunq; terra proxima fuerit planetæ, nempe acronycto, ma-

xima contingat orbis planetæ inclinatio, in oppoſito minima,

in medio mediocris:ut cum fuerit planeta in limite maximæ la titudinis Boreæ ſiue Auſtrinæ, multo maior apparet eius lati- tudo in propinquitate terræ, quàm eius maxima diſtantia. Et quamuis hæc ſola poſſet eſſe cauſa huiuſce diuerſitatis inæqua- lis terræ diſtãtia, ſecundum quod propinquiora maiora uiden tur remotioribus, ſed maiori differentia excreſcunt deficiuniq; harum ſtellarum latitudines, quod fieri non poteſt, niſi etiam orbes illorum in obliquitate ſua librẽtur. Sed ut antea diximus in his quæ librantur, oportet medium quoddam extremorum accipere. Quæ ut aper- tiora fiant, Sit orbis ma gnus, qui in plano ſigni teriX BOp, centrum ha⸗ bens u, ad quem incli⸗ nus ſit orbis planetæ, ꝗ ſit rokL, mediæ ac per⸗ manentis declinationis,

O

cuius limes latitudinis Boreusr, Auſtrinus x, deſcendens ſectionis no dus c, aſcẽdens L, Sectio cõmunis 3 E b, quæ extẽ datur in rectas lineas a 8,pL. Qui quidem qua- tuor termini non muten tur, niſi ad motum abſi⸗

dum. Intelligatur autem, quòd motus ſtellæ longitudinis non feratur ſub plano ipſius ꝝ o circuli, ſed ſub alio quodã obliquo ipſir a homocentro, qui ſit oy, qui ſe inuicem ſecent in eadem 65, D Lre⸗