Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
181v
Einzelbild herunterladen

NICOLAI CoPERNICI

rit pars una, ſcru. vIrI. ſecũda vil. hoc eſt Mssens lineæ B r, ex

tenus cõmutatiõis motus, id eſt, uiſus noſtri ad ſtellę medioctẽ motũ colligit᷑ ꝑtis unius,& eſt ꝶrecta, ut ſit tota taliũ ꝑt. iIr ſcru. x vi. ſecũd. xIII.& ſub ipſis BET cõprehẽſum rectangulũ totidẽ ꝑt. 11r. ſcru. x vx. ſecũd.. Demõſtrauimus aũt,

a, ꝗᷓ ex cẽtro orbis ſit 65880, ꝗᷓliũ eſt d, jooοoo. Sed ꝗ́liũpn deer 60, erit ad talium 39. 29.& tota A n ad Eo, ſicut 99. 29 ad 20.3).& ſub ipſis cõprehẽſum rectangulũ 204). 4:cui intelligit᷑ æcjle qd ſub ² Er. Quæ igit᷑ ex parabols pꝓereant, facta inq́; diuiſiõs ip⸗ ſoꝶ 2047.4, ꝑ3.16. 4. ꝓueniũt nobis 624. 4.& latꝰ eius 24. 8. F, qd eſt EEin ꝑtibus, ꝗbus Pponebat 60. p E, qliũ autẽ fuerit j0ooo, erit ipſa F, 4. 63, qᷓliũ eſt etiã D 6 580. Trianguli ig igit o⁴

datoꝶ laterũ, habebimusp Er angulũ ꝑt. vI. ſcr. xv. qan

gulus eſt regreſsiõis ſideris,& angulũ pranomaliæ cõmuta⸗ tiõis ꝑt. x vi. ſcru. u. igit kad primã ſtationẽ ſidus apparuerit in E* linea,& ipſa ſtella acronyctusi in zo, ſi neꝗeć; moueretur ſtella in cõſequẽtia, ipſ er circũferẽtiæ ꝑt. x vi. ſcru. v. cõꝑrehẽ derẽt regreſsiõis Pies inuẽtas Xxvrl. ſcru. v ſub aur angulo,

ſed penes expoſitã rationẽ uelocitatis ſtellæ ad uelocitatẽ uiſus reſpõdẽt ipſis anomaliæ cõmutatiõis ſectiõibus X Vi. L. lögitu⸗ dinis ſtellæ ꝑt. xixX. vI. xx XIX, ferè, ꝗbus ablatis à x x vIl. Xv relinquunt᷑ ab altera ſtationũ ad acronycton ꝑtes vIII. ſcr. vriI- & dies XXX VI.S. ferè, ſub ꝗbus ꝑtes illæ lõgitudinis cõficiunt XIX. VI.XXXIXzac deinde totã regreſsionem ꝑt. X vi. x vi. ſub diebus LXXIII. Hæc in lõgitudinibꝰ eccẽtri medijs, ꝗᷓ ſimilit᷑ in alijs locis demõſtrant᷑, ſed adhibita ſtellę diſcreta ſemꝑ uelocita te ꝓut locus ipſę dederit, ut diximus. Proinde& in Saturno lo ue, Marte, patet idẽ demõſtratiõis modus ‚nec minus in Vene re& Mercurio, dũmodo ſtella uiſum,& uiſu ſtellã capia⸗ mus:accidũt nimirũ cõuerſa hæc in orbibusCterra ambiunt,

ab his terrã ambiũt,& idcirco ne eãdè cdtilenã itentidẽ repeta mus, iſta ſufficiãt. Verũtñ paruã afferat difficultatẽ uaria bilis illæ ſtellæ motus ſecũdũ uiſum& ſtarionũ ambiguitatẽ, à ꝗbus neuciq́; releuat nos Apoloniũ aſſumptũ Haud ſcio, ſi non meliꝰ fecerit aliꝗs ſimplicit& de ꝓximo loco inꝗrẽdo ſtaciões,

eo modo qᷓ acronycti ſideeris ad lineã medij motus Solis ingri⸗

mus cõiunctionẽ, ſiue qrũlibet ſiderũ coitũ ex numeris motuũ

notis eos wiungẽtes, d relingqmus cuiuslibet placito. Finis quinti libri Reuolutionum.

+

49