NICOLAI COpPERNICI

& recto, dãtur reliqua latera 2,& r c, cum reliquo angulo ³,& ablatiõe* G, ex r ο, relinquitur c datũ latus in triangulo LO, cũ duobus angulis Loοoε recto, ob idq́; reliꝗᷓ latera dãtur x, L3, ac deinde q́d relinꝗtur ex°,& eſt cõmutatio 2 lõgitudinis, atq; a r latitudo uiſa, cuius paral laxis eſt exceſſus Br uerę latitudinis. Verunta men, uti uides, plus habet laboris q́; fructus b iſta ſupputatio, quę circa minima expẽdit᷑. 8a X/ tis enim erit, ſi pro angulo p os ipſo Anp,& ꝓ V DEBipſopBFutamur, ac ſimpliciter, ut prius de pro ipſis p ꝝ, E ꝶ circumferentijs, media ſemꝑ O DB neglecta latitudine lunari, neq́; enim pro du d pterea error apparebit, in regionibus præſer 8 tim Septentrionalis plagæ, ſed in ualde Au⸗ Iſtrinis partibus, ubis cõtigerit uerticem hori zontis cum maxima latitudine quinq; gradu um, ac Luna terræ proxima exiſtente, ſex ferè ſcrupulorum eſt differentia. In eclipticis autem Solis coniunctioriibus, quibus latitudo Lunæ ſeſqui gradum nequit excedere, poteſt eſſe ſcru puli unius& dodrantis tantum. Ex his igitur manifeſtum eſt, quòd Lunæ loco uero, in quadrante ſigniteri orientali, ſemper additur commutatio longitudinis,& in altero quadrante ſem per aufertur, ut longitudinem Lunæ uiſam habeamus. Et lati⸗ tudinem uiſam per commutationem latitudinis:quoniam ſi in eadem fuerint, ſimul iunguntur. ſi in diuerſa, aufertur à maio- re minor,& quod relinquitur, eſt latitudo uiſa eiuſdem partis, ad quam maior declinat.

Confirmatio eorum, quæ circa Lunæ parallaxes ſunt expoſita. Cap. xxvII.

87

Luna

lum pfr uilus 4 krart.2. lanni. nnie, 02 Crex renin e ITus a pX. S litodo L fölerus tdatXI Umadun ttallort a uLunee Weadn= ſtalqur

etabere

us gua= in citax