2 NIcCOLAI CorERNICI quoq́ʒ epicyclum hoc modo. Sit mundo ac Soli homocentrus A2, AC diameter, in qua ſumma abſis contingat. Et facto in & centro epicyclus deſcribatur o 2, ac rurſus in o centro epicycli⸗ um c, in quo terra uerſetur, omniaq́; in eodem plano zodiaci. Sitq; epicycli

in ſuccedẽtia, ac annuus fe⸗ rè, ſecũdi qᷓq; hoc eſtd, ſimi liter annuus, ſed in præce- dentia, ambo rumq́; ad& lineam pares ſint reuolutio nes. Rurſus cẽtrum terræ exr in præce⸗ dentia addat parumper ip⸗ ſip. Ex hoc manifeſtũ eſt qudd cum terra fuerit inr, maximum efficiet Solis apo geum, in minimum: in medijs autem circumſerentijs ipſius s epi⸗ cyclij faciet ipſum apogeum præcedere uel ſequi, auctum dimi nutumue, maius aut minus,& ſic motum apparere diuerſum, ut antea de epicyclo& eccentro demõſtratum eſt. Capiatur au⸗ tem A rcircumferentia,& in ⁊ centro reſumatur epicyclus,& cõ⸗ nexa or extendatur in rectam lineam ork, eritq; xr p angulus æqualis ipſix or, propter reuolutionum paritatem. lgitur ut ſu perius demonſtrauimus, p ſignum deſcribet eccentrum circulũ homocentro à coæqualem in z centro, ac diſtantia o L, quæ ip

ſip ifuerit æqualis, v quoq; ſuum eccentrum ſecundum diſtan

tiamo L æqualem ipſi or,& o ſimiliter ſecundum 16,&c diſtantias æquales, Interea ſi centrũ terræ iam emenſum fuerit

u teunqʒ

primi motus

Utcun onol ſed in am cõ IFAC tlid.& re Ipſa contin ſciipen inroc- dico ql eccentr totmo rbauc pepen

teritern rim ipe dom na princiſte te annn lount nobise tro oin

AbL lit a

les mx metien Umpla⸗ Quol