Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
92r
Einzelbild herunterladen

11 olihonne ngat. Rii d centro mplanori diiß g primin in ſoatt acanu re ſet hocck liter m ſed u dentit rumhi linemn ſint ren nes, N cetrunt exring dentüa parumt ſio. E maiki Solis ayg jjs ipliuia ui aucunt darere dunt eſt, Capuui repicyelo iic; XLD atem.giur ccentrumd tantia c,u ſccundund mdumia

emenlumt

R EvOLVTIONVM LI. III. 2 9

utcunq; r o circumferentiam ſecundi ac ſui epicyclij, iam ipſum o non deſcribet eccentrum, cui centrum in aolinea contingat, ſed in ea quæ ipſi p o parallelus fuerit, qualis eſt v. Quod ſi eti am cõiungãtur or,& oy, erũt& ipſæ æquales, minores autẽ ipſis IFRON,& angulus Dr oangulo L O ęqualis, per viII. primi Eu clid.& pro tanto uidebitur Solis apogeum in oy linea præcede re ipſam a. Hinc etiam manifeſtũ eſt, per eccentrepicyclum idẽ

contingere. Quoniam in præexiſtente ſolo eccentro, quem de⸗

ſcripſerit o epicyclium circa ũ centrum, centrum terræ uoluatur

in o circumferentia prædictis conditionibus, hoc eſt, plus mo

dico quàm fuerit annua reuolutio. Superinducet enim alterum

eccentrum priori circa centrũ, accidentq́; prorſus eadem. Cũcqʒ

tot modi ad eundem numerum ſeſe conferant, quis locum habe

at haud facile dixerim, niſi quòd illa numerorum ac apparentiũ perpetua conſonantia credere cogit eorum eſſe aliquem.

Quanta ſit ſecunda Solaris inæqualitatis differentia. Cap. xXXI.

Vm igitur iam uiſum fuerit, quòd iſta ſecunda in æqualitas primam ac ſimplicem illam anomaliam

8* obliquitatis ſigniferi, uel eius ſimilitudinem ſequa taur, cercas habebimus eius differentias, ſi non obſti⸗ terit error aliquis obſeruatorum præteritorum. Habebimus e⸗ nim ipſam ſimplicem anomaliam anno Chriſti. D. X v. ſecun dum numerationem grad. cLx v. ſcrup. xxx=α. feré,& eius principium facta retrorſum ſupputatione ſexaginta quatuor fe annis ante Chriſtum natum, à quo tempore ad nos uſq; col⸗

liguntur anni M. D. LXXX. illius autem principij inuenta eſt à

nobis eccentrotes maxima partium 4/. quarum quæ ex cen⸗ tro orbis eſſet joοοο.noſtra uero ut oſtenſum eſt 323. Sit iam An linea recta, in qua b fuerit Sol& mundi centrum. Eccentro⸗ tes maxima a, minima p, deſcriptiq; parui circuli, cuius di- metiens fuerit à p, capiatur Accircumferentia pro modo primæ ſimplicis anomaliæ, quæ erat partium cLXv. ſcrup. xxxix. Quoniã igitur data eſt ax partiũ 4 1. quæ in principio ſimpli

cis ano

B

1 1 4 ¹ 1 n 1 1 1 1 1 1 1u 1 ¹ h I 1 1