Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
43v
Einzelbild herunterladen

NicCcoLAI CoöoPEKNICI

interdiu præſtruitur,& illud quod nocte ſucceſsit. Apparentiũ uero matutinus ſideris ortus eſt, cum diluculo& ante Solis or- tum primo ſe profert in emerſum, ac incipit apparere. Occaſus autẽ matutinus, quo Sole orituro ſidus occumbere nouiſsime uidetur. Veſpertinus ortus, eſt in crepuſculo ſidus apparu- erit primum oriri. Occaſus autem ueſpertinus, cum poſt Solis occaſum iam amplius apparere deſinit,& de cætero Solis ad- uentu ſidus occultatur, donec in exortu matutino in priorem ſe proferant ordinem. Hæc in ſtellis hærentibus, ſolutis quoq; Saturno, loue,& Marte, eodem modo ſe habent. Venus autẽ& Mercurius aliter ortus& occaſus faciũt, em̃ acceſſu Solis præ occupantur, ut illi, nec eius deteguntur abſceſſu. Sed præuenien tes Solis fulgori ſeſe miſcẽt, eripiuntq;. Illi ortum ueſpertinum, matutinumq́; facientes occaſum, non utcunq; latent, quin ſuis fe pernoctant luminibus:at hi ſine diſcrimine ab occaſu in ortũ deliteſcunt, nec uſquam conſpici poſſunt. Eſt& alia differentia, quòòd in illis ortus& occaſus matutini ueri, ſunt apparentibus priores, ueſpertini poſteriores, prout illic Solis ortum præce⸗ dunt, hic eius occaſum ſequuntur. In inferioribus autem matuti ni ac ueſpertini exortus apparentes poſteriores ſunt ueris, occa⸗ ſus autem priores. Modus autem quo decernantur ex ſupradi- ctis poteſt intelligi, ubi aſcenſionem obliquam ſtellę cuiuslibet, locum habentis cognitum expoſuimus,& cum quo gradu ſigni feri oriatur, uel occidat: in quo gradu uel ei oppoſito ſi tunc Sol apparuerit, uerum ortũ uel occaſum, matutinum, ueſpertinum

ue ſidus efficiet. Ab his differunt apparentes penes cuiuſq; ſi⸗

deris claritatem& magnitudinem: ut quæ maiori lumine pol- lent, breuiores habent latebras ſolarium radiorum, eis quæ ob⸗ ſcuriores ſunt. Et limites occultationis& apparentiæ, ſubterra- neis circumferentijs circulorum, qui per polos ſunt horizõtis, in⸗ ter ipſum finiẽtem atq; Solem capiũtur. Suntqʒ ſtellis adhæren⸗ tibus primarijs partes ferè xiI. Saturno X.Ioui x. Marti xi.s. Veneri v. Mercurio x. In toto uero, quo diurnæ lucis reliquũ nocti cedit, quod crepuſculum uel diluculum complectitur, ſunt partes x vIIi. dicti circuli, quibus partibus Sole ſubmoto mi- nores quoq; ſtellæ incipiunt apparere: qua quidem diſtantia ca piunt

piur don

ſciu uer ho tes ur til io ced etia tun ten qrc lauie