CI
dit. Appan Lante doh darere, Oa äbere noul lo ſiduuayn „cum polth xtero dal ino in prin a, ſoluti a t. Venubii cceſſu doln Sed pran m uelpenin ent, quinli b occalune alia diffen t apparai s ortumg s autemm ſunt uerbg tur ex lyn telle cuiud luo grali dſito ſit n, uelpern enes euilh ori lomin m, eis quai ntiæ, löer
at horizii
tellis dten x. Nlaril æ lucistlt n plectiu le ſubmobt em diſtani-
b
RrvoLvrioNVvN LIL. II. 44
piunt aliqui ſubiectum horizonti ſubterraneum parallelũ, quẽ dum Sol attingit, aiunt dieſcere, uel noctem impleri. Cum ergo ſciuerimus cũ quo gradu ſigniferi ſidus oriatur uel occidat„no uerimusq; angulum ſectionis ipſius ſigniferi in eadem parte cũ horizonte:ſi tunc quoq; inter orientem gradũ& Solem tot par tes ſigniferi inuenerimus, quot ſufficiant concernaniq́; Solis ꝓ funditatem ab horizonte, iuxta terminos præſcriptos propoſi⸗ ti ſideris, pronunciabimus primum ipſius emerſum uel occulta tionem fieri. Quæ uero de altitudine Solis ſupra terram in præ
cedenti demõſtratione expoſuimus, per omnia conueniunt eius
etiam deſcenſu ſub terra: neq; enim alio quàm poſitione diffe⸗
runt: quemadmodum quæ occidunt apparenti hemiſphærio, la
tenti oriuntur, ſuntq́; omnia uiciſsim, ac intellectu facilia. Quo
circa de ortu& occaſu ſiderum, adeoq́; de globi terreſtris reuo⸗
lutione cotidiana dicta ſufficiant.
De exquirendis ſtellarum locis, ac fixarum canonica deſcriptione. Cap, xIII.
Oſt expoſitam à nobis cotidianam reuolutionẽ glo
bi terræ,& quæ eam ſequuntur, iam annui circuitus ſequi debebant demonſtrationes. At quoniam pri- ſcorum aliqui Mathematicorum, ſtellarum non er-⸗ rantium phænomena præcedere cenſuerunt, tanquam huius ar tis primordia. Quam idcirco ſentẽtiam nobis ſequendam puta uimus, quòd inter principia& hypotheſes aſſumpſerimus non errantium ſtellarum ſphæram omnino immobilem eſſe, ad quã uagantium omnium ſiderum errores ex æquo cõferuntur. Sed ne quis miretur, cur hunc ſuſceperimus ordinem, cum Ptolemæ us in ſua magna conſtructione exiſtimauerit ſtellarum fixarum explanationem fieri nõ poſſe, niſi prius Solis& Lunæ præceſſe rint locorum cognitiones:& propterea quæ ad ſtellas fixas atti⸗ nent, cenſuit eouſq; diferenda. Quòd ſi de numeris intelligas, quibus Lunæ Solisq́; motus apparens ſupputatur, ſtabit fortaſ⸗ ſe ſententia. Nam& Menelaus Geometra pleraſq; ſtellas, ea⸗ rumq́; loca Lunaribus coniunctionibus per numeros eſt aſſecu tus.