Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
39r
Einzelbild herunterladen

vII

1 declinato ierũ lub d dranti cral in Aultrm Uius dieim acium qu les, oltend o parelim Duxæ quidn t, aſſumu iales Alt ro alixæ inui .ſed noci- itc; talsb tempote actiontat m horao mpots. p tempeii facilioras tionem,n uel ſexuu ndeat uꝗc oq; honm alijmai iq; ciuim

quemad- detur

. J

REVvoLvTrIoNVMN LI. I1. 39

Ta quidem dierum& noctium magnitudine& dit- ſerentijs expoſitis, oportuno ordine ſequitur expoſi tio aſcenſionum obliquarum, quibus inquam tem⸗ poribus dodecatemoria, hoc eſt z0diaci duodenæ partes uel quælibet aliæ ipſius circumferentiæ attolluntur: cum non ſint aliæ aſcenſionum rectæ& obliquæ differentiæ, quàm diei æquinoctialis& diuerſi, quales expoſuimus. Porrò dode- catemoria mutuatis animantium, quæ ſtellarum ſunt immobili um nominibus ab æquinoctio uerno initium capientes, Arie⸗ tem, Taurum, Geminos, Cancrum,& reliqua ut ex ordine ſe- quuntur adpellarunt. Repetito igitur maioris euidentiæ cau- ſa meridiano orbe A2op, cum ſemicirculo& E cœæquinoctiali,& horizonte a p, qui ſe ſecent in a ſigno. Aſſumatur autem inn equinoctiũ, per quod ſignifer rn circulus, ſecet finientem in L, per quam ſectionem à po lo x æquinoctialis deſcendat quadrans ma- gni circuli x u. Ita ſanè apparet, quòd cum ² circumferentia zodiaci HL, attollitur in n E x⸗ quinoctialis, ſed in ſphæra recta aſcendebat cum u EM harum differentia eſt ipſa, quã antea demonſtrauimus eſſe dimidiã diei æg noctialis& diuerſi differẽtiã: ſed ꝗᷓ illic adijci ebatur in declinatiõe Borea, hic aufertur, ac uiciſsim additur in Auſtrina, aſcẽſioni rectæ, ut obliqua prodeat,& proinde quan⸗ tiſper totum ſignũ aliaue ſigniferi circumferentia emergat, fiet manifeſtum per numeratas aſcenſiones à principio uſq; ad finẽ. Ex his ſequitur, quòd cum datus fuerit gradus aliquis ſigniferi, qui oritur ab æquinoctio ſumptus, dat᷑ etiã is qui cælũ mediat. QOm̃ datũ fuerit punctũ, eius eſt mediũ ſignorũ oriẽtis, & declinatio penes L, diſtantiã ab æꝗnoctio,& u ¹ aſcẽ ſio re cta, ac tota a n ſemidiurna circũferentia. Reliꝗᷓ igit᷑ An dat᷑, eſt aſcenſio recta ipſius v u, quæ etiã datur per tabulã, ſiue angulus ſectionis auꝝ datur cit latere à u,& qui ſubr à urectus. Itaq; tota ſigniferi r nx circumferentia inter orientem cælumq́; mediantem gradum datur. Viceuerſa, ſi qui cælum mediat pri us fuerit datus, utputa t u circumferentia: ſciemus etiam qui k oritur

3

qq

ͥ̃ᷣͥͤᷓ