NICOLAI CoOPERKRNICIT

oritur:noſcetur enim à* declinatio& propter angulum oblig⸗ tatis ſphærę à& E reliqua. In triangulo autem 2 r L angulus 2r̃L ex ſuperioribus datur,& a rectus cum ſaterer: datur er go latus r uꝝ quæſitum, uel aliter ut infra.

De angulo ſectionis ſigniferi cum horizonte. Cap. x.

Ignifer præterea circulus obliquus exiſtens ad axem ſphaærę uarios efficit angulos cum horizonte. Quod enim bis erigatur ad ipſum ijs qui inter tropicos ha⸗ bbitant, iam diximus circa umbrarum differentias. Nobis autem ſufficere arbitror, eos duntaxat angulos demon⸗ ſtraſſe, qui Heteroſcijs habitatoribus, id eſt nobis ſeruiũt, è qui bus uniuerſalis eorum ratio facile intelligetur. Quod igitur in obliqua ſphæra, oriente æquinoctio ſiue principio Arietis, ſi- ꝑnifer circulus tanto inclinatior ſit, uergatq́; ad horizonta, quan tum addit maxima declinatio Auſtrina, quę in principio Capri

corni exiſtit, medium tunc cælum tenente; ac uiciſsim eleuatior

maiorem efficiens angulum orientalem: quando principium Li bræ emergit,& Cancri initium mediũ cæli tenet, ſatis puto ma- nifeſtum. Quonã tres hi circuli, æquinoctialis, ſignifer,& hori zon, per eandem ſectionem communem congruunt in polis me ridiani circuli, cuius interceptæ per illos circumferentiæ angulũ illum orientalem patefaciunt, quantus ipſe cenſeatur. Vt autem ad cæteras quoq; ſigniferi partes uia pateat dimenſionis. Sit rur

ſus meridianus circulus à op, medietas horizontis B n p:medie

— tas autem ſigniferi A o, cuius utcunq; gra

O dus oriatur in, propoſitum eſt nobis in⸗ /* uenire angulum à E quantus ipſe, ſecun⸗ hldum quod quatuor recti ſunt cccæ x. Cũ .— ‚ergo datur oriens a, datur etiam ex præce

cC dentibus, quod cælum mediat, atq; à ꝝ cir cumferentia cum& 2 altitudine meridia⸗

na. Et quoniam angulus à nrectus eſt, da

tur ratio ſubtenſæ dupli à, ad ſubtenſam dupli à, ſicut dimeti entis ſphærę ad ſubtenſam dupli eius quæ angulum à us metit: — datur

dat cel ent cul