NICOLAI CoOPERNILCI

De horis,& partibus diei& noctis. Cap. vIII.

X his igitur manife ſtum eſt, quòd ſi cũ declinatio- ne Solis in canone ſumpiã differentiã dierũ ſub pro poſiia poli eleuatione adiecerimus quadranti circuli ſin declinatiõe Borea, uel ſubtraxerimus in Auſtrina, quodq; exinde prodierit duplicemus, habebimus illius diei ma gnitudinem,& quod reliquum eſt, circuli noctis ſpacium, quo- rum utrumlibet diuiſum per Xv. partes temporales, oſtendet quod horarum æqualium fuerit. Duodecima uero patte ſum- pta, habebimus horæ temporalis continentiam. Quæ quidem horæ diei ſui, cuius ſemper duodecimæ partes ſunt, aſſumunt nomenclaturã. Proinde horæ ſolſtitiales, æquinoctiales,& Bru males denominatæ à priſcis inueniuntur. Neq; uero aliæ in uſu primitus erant, quàm iſtæ, ab ortu ad occaſum x1.. ſed noctẽ in quatuor uigilias ſiue cuſtodias diuidebant: durauitq; talis ho- rarum uſus omnium tacito gentium cõſenſu longo tempore: cu ius gratia clepſydræ inuẽtæ ſunt, quibus per ſubtractionẽ addi tionemq; aquarum diſtillantium diuerſitate dierum horas con- cinnabant, ne etiam ſub nubilo lateret diſcretio temporis. Po-⸗ ſtea uero quàm horæ pariles,& diurno nocturnoq́; tempori cõ munes uulgo ſunt receptæ, utpote quæ obſeruatu faciliores exi ſtunt, temporales illæ in eam deuenerunt antiquationem, ut ſi quempiam ex uulgo quæ ſit prima diei, ueltertia, uel ſexta, uel nona, uel undecima roges, non habet quod reſpondeat, uel cer te id quod ad rem minime pertinet. Iam ipſum quoq; horarum æqualium numerum, alij à meridie, alij ab occaſu, alij à media nocte, nonnulli ab ortu Solis accipiunt, prout cuiq; ciuitati fu erit conſtitutum.

De aſcenſione obliqua partium ſigniferi,& quemad- modum ad quemlibet gradum orientem, detur &is qui cælum mediat. Cap. Ix.

Ita

hll lecet d gnie circ cuit cIm ante. noct edanl Auſt tipe man kxb- qvic Om X¹¹ c el ang Naq

med

fu