Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
34v
Einzelbild herunterladen

NrcOLAI CoOPERNICI Ta quoqʒ ad quamlibet obliquitatẽ ſphæræ, ſiue in clinationẽ hori⁊ontis maximũ minimũq́; diem cum latitudine ortus, ac reliquã dierum differentiã ſimul demonſtrabimus. Eſt autẽ latitudo ortus circũferen tia circuli horizontis ab ortu Solſtitiali ad Brumalẽ intercepta, ſiue utriuſq; ab ex ortu æquinoctiali diſtantia. Sit igitur meri⸗ dianus orbis àA 0p,& in hemiſphærio orien tali ſemicirculus horizõtis 8 εn, æqynoctialis eirculi& o, cuius polus Boreus ſit r. Aſſum- pto Solis exortu ſub æſtiua conuerſione ino ſigno, deſcribatur r n circũferentia maximi circuli. Quoniã ig reſtris in polo circuli æquinoctialis peragi⸗ tur, neceſſe eſt«n ſigna in meridiano àsoo congruere, quoniã paralleli circa eoldẽ ſunt polos, per quos ma ximi quiq; circuli ſimiles auferũt ex illis circũferentias. Quapro

pter idem tempus q́d eſt ab ortu ipſius a ad meridiẽ metitur, eti

am à E E circũferentiã,& reliquam ſemieirculi ſubterraneã partẽ oun, à media nocte ad ortũ. Eſt autẽ ſemicirculus à o,& quadran

tes ſunt circulorũ& E&, cum ſint à polo ipſius à op:erit pro⸗

pterea dimidia differẽtia maximi diei ad ęquinoctialẽ,& inter æquinoctialẽ& ſolſtitialem exortũ latitudo. igitur in triangulo n αεſtiterit angulus qui ſub ꝝn obliquitatis ſphę iuxta འcircumferentiã,& qui ſub an rectus, latere s diſtantiam tropici æſtiui ab ęquinoctiali, reliqua etiã latera per quartũ ſphæricorũ, a u dimidia differẽtia diei æquinoctialis& maximi,& ν latitudo ortus dant᷑. Idcirco etiã ſi latere on la tus E R maximi diei& ęquinoctialis differẽtia, uel æ s datum fue rit:datur qui circa ꝝx angulus inclinationis ſphæræ, ac perinder p eleuatio poli ſupra horizonta. Quin etiã ſi non tropicũ ſed ali ud quodcũq; in ſignifero s punctũ ſumatur, utraq; nihilominus n& EHcircũferentia patebit. Quoniã per canonẽ declinationũ ſupra expoſitum, nota fit c n circumferentia declinationis, quæ partẽ ipſam ſigniferi cõcernit, fiunt́; cætera eodẽ modo demõ ſtrationis aperta. Vnde etiã ſequitur, quòd partes ſigniferi, quę xæcualiter atroꝑico diſtãt eaſdẽ auferunt horizontis circũſeren- tlas

gitur mobilitas ſphæræ ter⸗