Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
34r
Einzelbild herunterladen

bus Sol mo ritatem,

0a. 1

rtiæ, qubda uocanau- dicerepii tes. Etlan on ampiin bi enimg er appara es. Acpron emporeg rizon troy ſemperoo nedia node rculus cöt ur,&totid orizõtis d- nq; patten od ſpacinm em illütna theorem bidemab mig rante 3 tranlmi ſcij ſumu entrionen ſci Mathe per Men lleſpomi- R cætera norũ dieri quinocij; varũt,&pe

nesel

REVvoLVTIONVI LIB. TII. 34 nes eleuationem poli, ſiue latitudinẽ cuiuſq; ſegmenti. Hæc cum tempore partim mutara, prorſus eadẽ ſunt quæ olim, propter mutabilem, ut diximus, ſigniferi obliquitatẽ, quę latuit priores: ſiue ut rectius dicam, propter æquinoctialis circuli ad ſigniferi planũ uariantem inclinationẽ, à qua illa pendent. Sed eleuatio nes poli, ſiue latitudines locorũ,& umbræ æquinoctiales cõſen⸗ tiũt ijs, ꝗᷓ antiquitus inueniũtur annotata: q́d oportebat accide- re, quoniã circulus æquinoctialis ſeqtur polũ globi terræ. Quo circa& illa ſegmẽta, non ſatis exacte per quæcunq; umbraru& dierũ accidentia deſignantur& definiuntur, ſed rectius per ipſo rum ab æquinoctiali circulo diſtãtias, quæ manent perpetuo. II la uero tropicorũ mutatio quanq́; permodica exiſtens, modicã circa loca Auſtrina dierũ& umbrarum diuerſitatẽ admittit, ad Septentrionẽ tendentibus fit euidẽtior. Quod igitur gnomonũ

umbras concernit manifeſtũ eſt,; ad quamlibet altitudinẽ So

lis datam percipiatur umbræ longitudo,& è cõuer ſo. Quemadmodũ ſi fuerit gnomon à n, iaciat um 4 bram o, cumq́; index ipſe rectus exiſtat ad planũ horizontis, neceſſe eſt ut Asangulũ ſemper rectũ efficiat, per definitionẽ rectarũ ad planum linearũ. Quapropter ſi cõnectatur& c, habebimus à2 otrian gulum rectangulũ,& ad datã Solis altitudinẽ, datũ etiam habebimus, qui ſub Aο angulũ. Et per pri triangulorũ præceptũ a gnomonis, ad umbrã ſuam a oratio dabitur,& ipſa s clongitudine. Viciſ ſim quoq; cum Xx& c fuerint data, conſtabit etiã per tertium planorum angulus à 0n,& Solis eleua- tio umbrã illam pro tempore efficiẽtis. Hoc modo

priſci in deſcriptione illorum ſegmentorum globi terræ cum in æquinoctijs, tum in utraq; trope ſuas cuiuſq; umbrarum meridianarum longitudines aſſignarunt:

1

Maximus dies, latitudo ortus,& inclinatio ſphæræ, quo- modo inuicem demonſtrentur,& de reliquis die- rum differentijs, Cap. VII. b i ij Ita

CA