em ein Striangu 0, adan, bAONI btẽl ca⸗
line,
Delo i eiusan- bus quo⸗ unt ſicu er quem Canonc, les, gein ectis tan ggulisil . Sit et atus, dd ndat pet s XUNſ cutũ ſub eteris du Loo bis, eueniet 1, quod maduer ADoch im, qui- liter. obis ex interul quæ ſo- iq 13ij nad com ſtumeſt qualeet
di
REVOLVTIONVM LII. I. 21
ei, quod ſubn& n, cum ſit utrunq; æquale quadrato lineæ, quæ ex Acirculum contingit. Sed tota Ar data eſt, cum ſint omnia ipſius ſegmenta data, nempe or,„ F 0p, æqualia ipſi s o, quę ſunt ex cen 3 tro ad circumcurrentem,& Ap qua ox ipſam op excedit. Quapropter & quod ſub 2& ꝶdatum eſt,& ipſa A Elongitudine cũ reliqua B ꝑ ſub⸗ tendẽte circumferentiam v. Con nexa E0, habebimus triangulum? oꝶſoſceles datorũ laterum. Da- tur ergo angulus E2°, hinc& in triangulo A 0, reliqui anguli& Aper præcedẽtia cognoſcẽtur. Nõ ſecet autẽ circulus ipſam A², ut in altera figura, ubi an in conuexam circumferentiam cadit, erit nihilo minus 8 data,& in trianguloson Iſoſcele, angulus c datus,& exte ⁴ rior, qui ſuba 2 0. ac eodem pror-⸗ ſus argumento demonſtratiõis quo prius dãtur anguli reliqui. Et hæc de triangulis rectilineis dicta ſufficiant, in quibus ma⸗ gna pars Geodeſiæ conſiſtit. Nunc ad Sphærica conuertamur.
De triangulis Sphæricis. Cap. XIIII.
Riangulum cõuexum hoc loco accipimus eum, qui Trribus maximorum circulorũ circumferentijs in ſuꝑ icie Sphærica continetur. Angulorũ uero differen⸗
äſctiam& magnitudinẽ penes circumferentiã maximi circuli, qui in puncto ſectionis tanquã polo deſcribitur, quamq́; circumferentiam circulorum quadrantes angulum compræhen dentes interceperunt. Nam qualis eſt circumferentia ſic interce pta ad totã circumcurrentem, talis eſt angulus ſectionis ad qua tuor rectos, quos diximus cccxx. partes æquales continere,
f 8i
———, ñͦͦ⸗o-a-—
4 4