NICOeLAI coOPBRMNICT

acto in o ſemicirculo, apparebit Sol Cancrum ingredi. At x au⸗ ſtrina æquinoctialis circuli declinatio ad Solem conuerſa, faci⸗ et illum Boreũ uideri æſtiuum, tropicum percurrentem pro ra⸗ tione anguli nor inclinationis. Rurſus auertente ſe r adtertiũ circuli quadrantem, ſectio communis æ r in lineam E o cadet de⸗ nuo, unde Sol in Libra ſpectatus, uidebitur Autumni æquino⸗ ctiũ confeciſſe. Ac deinceps eodem proceſſu ur paulatim ad So lem ſe cõuertens, redire faciet ea quæ in principio unde digredi

Partes Boreæ. 8 ₰ E 4 Partes Auſtrinæ.

cœpimus; Aliter. Sit itidem in ſubiecto plano a nc dime tiens,& ſectio communis circuli erecti ad ipſum planum. In quo circa à&, hoc eſt ſub Cancro& Capricorno deſignetur per ui ces circulus terræ per polos, qui ſit d ν,& axis terræ ſit d r: Bo reus polus p. Auſtrinusr,& ½dimetiens circuli æquinoctialis. Quando igitur y ad Solem ſe conuertit, qui ſit circa v, atq; æqui noctialis circuli inclinatio borea ſecundum angulum, qui ſubr Aꝝ, tunc motus circa axem deſcribet parallelũ æquinoctiali Au ſtrinum ſecundum dimetientem x,& diſtantiam ũ tropicum Capricorni in Sole apparentem. Siue ut rectius dicam: Motus ille circa axem ad uiſum à ꝝ ſuperficiem inſumit conicam, in cen tro terræ habentem faſtigium, baſim uero circulum æquinocti ali parallelum, in oppoſito quoq; ſigno oomnia pari modo eue niunt, ſed conuerſa. Patet igitur quomodo occurrentes inuicem bini motus, centri inquam,& inclinationis, cogunt axem terræ in eodem libramento manere, ac poſitione conſimili,& appare⸗ re omnia, quaſi ſint ſolares motus. Dicebamus autem centri & declinationis annuas reuolutiones propemodum eſſe æqua⸗ les, quoniam ſi ad amuſsim id eſſet, oporteret æquinoctialia, ſol ſticialiaq́; puncta, ac totam ſigniferi obliquitatem ſub ſtellarum fixarum ſphaæra, haud quaquam permutari: ſed cum modica ſie

differen⸗

—