centti

ſic dein, ſignoni circuli uoniam queren⸗ ſempet b ‚Uel hy ſimilis. reuolu⸗ eflectẽ, euenit: tialis in nobiles atemli⸗ im eſſet iſtanti

s cemri um eils nſis di m, 3li nterra tialem s ſit ei gniler, 1I, ſitr eã. His res ſub naxima

decli⸗

REVvOLVTIONVM IIB. I. 11

declinatio Borea u ad Solem cõuerſa eflicit. Quoniam decliui⸗ tas æquinoctialis ad à x lineam per reuolutionem diurnam de⸗ tornat ſibi tropicum hyemalem parallelum ſecundum diſtanti⸗ am, quam ſub ꝝ à angulus inclinationis compræhendit. Pro⸗ ficiſcatur modo centrum terræ in conſequentia, ac tantundem r maximæ declinationisterminus, in præcedẽtia: donec utriq; in s peregerint quadrantes circulorum. Manet interim 2z A rangu

lus ſem per æqualis ipſi anꝶ, propter æqualitatem reuolutio⸗ num,& dimetientes ſemper ad inuicem FAH ad BH,& GAIad 1, æquinoctialisq; æquinoctiali parallelus. Quæ propter cau ſam iam ſæpe dictam apparent eadem in immenſitate cæli. Igi⸗ tur ex x Libræ principio, n ſub Ariete apparebit, concidetq́; ſe⸗ ctio circulorum communis in unam lineam 1 ½, ad quam di= urna reuolutio nullam admittet declinationem, ſed omnis de-⸗ clinatio erit à lateribus. Itaq; Sol in æquinoctio uerno uidebi⸗ tur. Pergat centrum terræ cum aſſumptis conditionibus,& per-⸗

ciij acto