Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
10v
Einzelbild herunterladen

NICOLAI COPERNIGCI rum, apud quos u⅛ e uocatur. Secundus eſt motus centri b b annuus, qui circulum ſignorum geſcribit circum Solem ab occa

ſu ſimiliter in ortũ, id eſt, in conſequentia procurrens, inter Ve nerem& Martem, ut diximus, cum ſibi incumbentibus. Quo fit b ut ipſe Sol ſimili motu zodiacum pertrãſire uideatur: Quemad 2 modum uerbi gratia, Capricornum cẽtro terræ permeante, Sol Cancrum uideatur pertranſire, ex Aquario Leonem,& ſic dein- ceps, ut diximus. Ad hunc circulum, qui per medium ſignoru eſt,& eius ſuperficiem, oportet intelligi æquinoctialem circulũ, & axem terræ conuertibilem habere inclinationem. Quoniam ſi fixa manerent,& non niſi centri motum ſimpliciter ſequeren⸗ tur, nulla appareret dierum& noctium inæqualitas, ſed ſemper

uel ſolſticium, uel bruma, uelæquinoctium, uel æſtas, uel hy⸗ ems, uel utcunq; eadem temporis qualitas maneret ſui ſimilis. b Sequitur ergo tertius declinationis motus annua quocʒ reuolu- tione, ſed in pręcedentia, hoc eſt, contra motum centrireflectẽs.

3 Sicq; ambobus inuicem ęqualibus ferè& obuijs mutuo, euenit: ut axis terræ,& in ipſo maximus parallelorum æquinoctialis in

eandem ferè mundi partem ſpectent, perinde ac ſi immobiles permanerent, Sol interim moueri cernitur per obliquitatem ſi⸗ gniferi, eo motu quo cẽtrum terrę: nec aliter quàm ſi ipſum eſſet

1 centrum mundi, dummodo memineris Solis& terræ diſtantiã 1 uiſus noſtros iam exceſsiſſe in ſtellarum fixarum ſphæra. Quæ cum talia ſint, quæ oculis ſubijci magis quàm dici deſiderãt, de⸗

ſcribamus circulum à on, quem repręſentauerit annuus centri b terræ circuitus in ſuperficie ſigniferi,& ſit n circa centrum eius Sol. Quem quidem circulum ſecabo quadrifariam ſubtenſis di⸗ ametris à ο,& Ep. Punctum A teneat Cancri principium, 8 Li

bræ, c Capricorni, p Arietis. Aſſumamus autem centrum terræ primum in a, ſuper quo deſignabo terreſtrem æquinoctialem SHI, ſed non in eodem plano, niſi quòd s A dimetiens, ſit cir b culorum ſectio communis, æquinoctialis inquam,& ſigniferi. V Ductto quoq; diametror AH, ad rectos angulos ipſi aA, ſit r

maximæ declinationis limes in Auſtrum, u uero in Boreã. His ſanè ſic propoſitis, Solem circa u centrũ uidebunt terreſtres ſub

Capricorno brumalem cõuerſionem facientem, quam maxima decli⸗