Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
4r
Einzelbild herunterladen

are⸗

alis

lum

.At

uero

Lu⸗ enies tom non usat ntus me⸗ bie⸗ 0 ſe⸗ iam ſe ter terrã dnõ nem opte dſint ſitan

nim rnun loru

æan llam pina gan, e fer⸗ ratia 1itam eome di,& e, ac trum antcat

REVOLVTIONVM LIB. 1. 4

maneat immotum,& quæ proxima ſunt centro tardiſsime fe⸗ rantur.

De immenſitate cœli ad magnitudinem terræ. Cap. vr

Vod autem tanta terræ moles, nullam habeat æſti⸗ Wmationem ad cæli magnitudinem ex eo poteſt in⸗

telligi. Quoniam finitores circuli(ſic enim eldou⸗ us apud Græcos int erpretantur) totam cæli Sphæ ram bifariam ſecant, quod fieri non poteſt, ſi inſignis eſſet ter⸗ magnitudo ad cælum comparata, uel à centro mundi diſtan tia. Circulus enim bifariam ſecans ſphæram, per centrũ eſt ſphæ ,& maximus circumſcribilium circulus. Eſto nanq; horizon circulus àAop, terra uero à qua uiſus no ſter ſit e,& ipſum centrum horizõtis in quo definiuntur apparentia, à non appa rentibus. Aſpiciatur autẽ per Dioptram ſiue Horoſcopium, uel Chorobatem in n collocatum, principium Cancri orien⸗ tis in e puncto,& eo momento apparet Capricorni principium occidere in a. Cum igitur Ano fuerint in linea recta per Dioptram, conſtat ipſam eſſe dimetientem ſi⸗ gniferi, eo quòd ſex Signa ſemicirculum terminant,& centrũ idem eſt quod horizontis. Rurſus commutata reuolutione, qua principium Capricorni oriatur in s, uidebitur tunc quoq́; Can cri occaſus in, eritq; E ꝑn linea recta& ipſa dimetiens ſigniferi. lam uero apparuit etiam à odimetientem eſſe eiuſdem circali, patet ergo in ſectione cõmuni illud eſſe centrum. Sic igitur ho rizon circulus ſigniferum qui maximus eſt ſphæræ circulus bi⸗ fariam ſemper diſpeſcit. Atqui in ſphæra ſi circulus per mediũ aliquẽ maximorũ ſecat, ipſe quoq; ſecãs maximus eſt, maximo rum ergo unus eſt horizon,& cẽtrum eius idem quod ſigniferi prout apparet, tamẽ neceſſe ſit aliam eſſe lineã quæ à ſuperfi⸗ cie terræ,& quæ à centro, ſed propter immenſitatẽ reſpectu ter fiunt quodammodoſimiles parallelis, quæ præ nimia diſtan tia termini apparent eſſe linea una, quando mutuum quod con- tinet