REVvoLvTrIONVMN LIB. VI. 189

in maximis à ſole diſtãtijs matutinis& ueſpertinis, ut diximus. Inuenitq; Veneris latitudines Boreas maiores triẽte unius gra dus, quàm Auſtrinas. Mercurij uero Auſtrinas ſeſqui gradu fe rè maiores quàm Boreas. Sed difficultati& labori calculationũ conſulere uolens, accepit ſecundum mediam quandam rationẽ ſeſtertia graduum in diuerſas partes latitudinis, quos gradus ad zodiacum recto circa terram latitudines ipſæ ſubtendunt, ꝑ

quem latitudines definiuntur, præſertim quòd non euidentem

propterea errorem profuturum exiſtimauit, prout etiam mox

oſtendemus. Quod ſi modo grad. II.s. tanq́; à ſignorum circu⸗

lo abſceſſus hinc inde æqᷓles capiamus, excludamusq́; interim

deuiationem, erunt demonſtrationes noſtræ ſimpliciores acfa

ciliores, donec inflexionum latitudines determinauerimus. O⸗

ſtendendũ igitur eſt primum, quòd huius latitudinis excurſus

circa contactus circuli eccentri maximus contingat, ubi etiam lõgitudinis proſtha phæreſes ſunt maximæ. Eſto enim cõmu⸗ nis ſect io planorũ zodiaci& circuli eccen tri ſiue Veneris, ſiue Mercurij, per apogę um& perigæũ, in qua capiatur à terræ lo cus, atq; u centrũ eccẽtri, op E r circuli ad ſigniferũ obliqui, ut uidelicet rectæ lineæ quæcũq; ad rectos angulos ipſi c s, ductæ angulos cõpræhendant æquales obliqui tati:aganturq; à quidẽ contingens circu lum ap utrũqʒ ſecans, ducãtur etiã à o, E,⸗ ſignis perꝑendiculares, in ca quidẽ ipſæ Dn, E k, x L, in ſubiectũ uero ſigniferi pla- num ipſæ n, E N, 0,& coniungantur i n, NK,OL,& inſuper à N, X O, à ¹, ipſæ em̃ AoOM recta eſt, cũ tria eius ſigna in duob ſint planis, nempe medij ſignorum circuli & ipſius ap ¹i, recto ad planum ſigniferi. A Quoniam igitur in propoſita obliquatio

ne longitudinis quidem anguli, qui ſub uX,& xax, proſtha⸗ phæreſes harũ ſtellarũ cõpræhendũt. Latitudinis aũt excurſus,

. —

Bb qui

—————f—