Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
185r
Einzelbild herunterladen

REBVvoLVTIONVA LIB. VI. 185 d ſectio communis ſecundũ perigæi& apogæi motum permu tetur.In qua dum fuerit terra, nempe in à uel o, atq; in eadem li nea planeta:manifeſtũ eſt, quòd nullã tunc faceret latitudinem, quando omnis latitudo à laterihus eſt. In hemicyclijs k F&r Laο quibus planeta in Boreã uel Auſtros facit acceſſus, ut dictũ eſt, pro modo inflexionis ipſiusr k circuli ad zodiaci planum Vocant autem hunc planetæ digreſſum obliquationẽ, alij re⸗ Hexionem, Cum uero terra fuerit in a ueld, hoc eſt ad medias abſidas planetæ, erunt eædẽ latitudines ſupra& infrar x,&o L, quas uocant declinationes, itaq́; nomine potius; re diffe⸗ runt à prioribus, quibus etiã nominibus in locis medijs cõmi⸗ ſcentur. Sed quoniam angulus inclinationis horum circulo- rum in obliquatione, reperitur eſſe maior quam in declinatio ne, intellexerunt per quandam librationem id fieri, inflecten⸗ tem ſe inx c ſectiõe, tanquã axe, uti dictum eſt in ſuperioribus. Cum igitur utrobiqʒ talem ſectionis angulũ notũ habuerimus, facile ex eorũ differentia intelligeremus, quanta fuerit ipſa li⸗ bratio à minima ad maximãa. Intelligatur iam alius circulus de- uiationis, obliquus ipſi ex r, homo centrus quidem in Vene- re, eccentrus aũt eccentri in Mercurio, ut poſtea dicetur, quorũ ſectio cõmunis ſit Ns, tanquã axis huius librationis in circuitu mobilis, ea ratione, ut dum terra in àA uel ² fuerit, planeta ſit in extremo limite deuiationis, ubicunq; ferit in ſigno,& quantũ exa terra progreſſum fuerit, tantum planeta ſubintelligatur à gœmoueri, decreſcente interim obliquitate circuli deuiationis, ut dum terra emenſa fuerit quadrantem an, intelli gatur plane⸗ ta ad nodum perueniſſe huius latitudinis, id eſt ina. Sed coin⸗ cidentibus tune planis in medio librationis momento ac in di⸗ uerſum nitentihus, reliquũ hemicyclium deuiationis, quod pri us erat Auſtrinum, erumpit in Boream, in quod ſuccedens Ve nus Auſtrd neglecto Septẽtriões repetit, nunq́; appetitura Au ſtrum per hanc librationẽ. Sicut Mercurius cõtrarias ſectando partes Auſtrinus permanet, qui etiã in eo differt, quòd non in homocentro eccentri, ſed eccentri eccentro libratur. Pro quo cir ca lõgitudinis motũ epicyclio uſi ſumus in inęqualitatis demon ſtratione. V erum quoniã illic lõgitudo ſine lubmdſar hie lri⸗ 1 a tudo