—

RBVvoLVvTIONVNM LIB, v. 166

abſida, ſupremam& infimam, quæ diſcernun tur, ut in Venere, per duas obſeruationes, qua rum primã habuit anno xix. Adriani, in di⸗ luculo diei xv. menſis Athyr, dum Solis lo⸗ cus medius eſſet in part. cxxxi. ſcrupul. XXX VIII. erat maxima ab eo diſtantia Mer⸗ curij matutina part. xxx. ſcrup. 11I. Quoniam locus apparens Mercurij erat in part. cxxiir ſcrup.xxx v. Ac eodem anno Adriani, qui e⸗ rat à nato Chriſto N. cccv. ſub crepuſculo xXIXx. diei menſis Pachon ſecundum Ægypti os, inuentus eſt Mercurius adminiculo inſtru mẽti in xx vr. part. x LIII. ſcrup. fixarũ ſphę ræ, dum eſſet Sol medio motu in part. 1iiI. ſcrup.xx vIII. Patuit maxima rurſus ueſper⸗ tina ſtellæ diſtantia, part. x xiII. ſcrup. X v. ac priori maior. Vnde ſatis perſpicuũ erat, Mer- curij apogæũ nõ eſſe, niſi in part. CxxxI. & trientis ferè ipſo tempore, quod erat no- tandum.

Quanta ſit eccentrotes Mercurij,& quam habeat orbium ſymmetriam. Cap. xXXVII.

r quæ ſimul etiam demonſtrantur centrorum di ſtantia& orbium magnitudines. Sit enim à, re⸗ cta linea per abſidas Mercurij, aſummam,& infi mam tranſiens,& ipſa dimetiens magni circuli, cu- ius centrum ſit o, aſſumptoq́; centro o, deſcribatur orbis plane⸗ tæ. Excitentur ergo lineæ contingentes orbem&, Er,& con⸗ nectantur p, pr. Quoniam igitur in priori duarum obſerua⸗ tionum præcedentium uiſa erat maxima diſtantia matutina part. XIX. ſcrup. III. erat propterea c& angulus part. xx. ſcrup.i. In altera uero conſideratione uidebatur maxima ue⸗ ſpertina part.xx III. cum quadrante. Igitur in utroq; triangu⸗

lo orthogonio a np,& 2r p datorum angulorum, erunt etiam . 1 j laterum