Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
165v
Einzelbild herunterladen

NTrCOLAI CoOPERNICI

quitur quòd Mercurius motu ſuo proprio haud eandẽ ſemper circumcurrentẽ circuli deſcribit, ſed pro ratione diſtantiæ à cen tro orbis ſui plurimũ differẽtem, minimã quidẽ in x ſigno, ma ximã in L, ac mediã per 1I. eodem prope modo quẽ in lunari epi cycli epicyclio licet animaduertere. Sed quod Luna per circum⸗ ferẽtiam, hoc Mercurius per diametrũ facit motu reciproco, ex æqualibus tamen cõpoſito. Qui quomodo fiat, ſupra circa præ ceſsiones æquinoctiorũ oſtendimus. Sed de his alia quædã ac plura infra circa latitudines adferemus. Atq́; hæc hypotheſis ap parentijs omnibus, quæ uidentur Mercurij, ſufficit, quod exhi ſtoria obſeruationum Ptolemæi, ac aliorum fiet manife ſtum.

De loco abſidum ſummæ& infimæ Mercurij. Cap. XXVIl.

Blſeruauit enim Mercuriũ Ptolemæus primo anno Antonini poſt occaſum X X. diei menſis Epiphi, 4à2eiſet planeta in maxima diſtantia ueſpertinus à So- ä lis loco medio. Erant autẽ ad hoc tempus anni Chri i cx x VII. dies CxXXX VII. ſcru. x LrI.s. Cracouiæ,& idcir co locus Solis medius ſecũdũ numerationẽ noſtrã part. LxXIII. ſcrup. x.& ſtella per inſtrumẽtũ in viI. part. ut inquit, Cancri. Sed deducta præceſsione æquinoctiorũ, quæ tũc erat part. vi. ſcrup. xx. patuit locus Mercurij part. xc. ſcrup. Xx x. à principio Arietis fixarum ſphæræ, ac elongatio maxima à Sole medio Ppart. xx vl.s. Alteram accepit conſiderationem anno III1. Anto nini, decimanono die menſis Phamenoth illuceſcente, tran⸗ ſiſſent à principio annorũ Chriſti anni cx. dies Lx vri. ſcrup. xXII. feré, Sole exiſtẽte medio in ꝑt. ccc¹I. ſcru. α. Mercuri us autẽ apparebat per inſtrumentũ in XIII. parte& ſemi Capri corni. Sed à principio Arietis fixo erat in part. ccxxα vi. ſcrup. XLIX. ferè. Et idcirco maxima diſtantia matutinalis erat ſimili⸗ ter part. xx vi. s. igitur æquales hinc inde fuerint digreſsio nu limites d loco Solis medio, neceſſe eſt, ut utrobiq; in medio ipſorũ locoꝶ fuerint Mercurij abſides, hoc eſt inter ꝑt. LxI. ſcru. I. et cx. ſcru. xx. Et ſunt ꝑtes 1u. ſcr. xxxxIII.& cxxxII

ſcr. xxxI11. è diametro, in ꝗbus oportuit eſſe Mercurij utrãqʒ abſida,

ablida fur,ut tump loculo usme xXXI utijn

locus:

ſcrup. nt àn xIX.C os, inu mẽti i ne, di ſcrup. inaſt priori urij a & trie tandu

ius cen . Exc nectan tionun part.) ſcup. 1 pertin⸗ lorthe