REVvOLVTIONVM LIB. v. 143 atur autem primus epicyclus in conſequentia, ſecundus tantun⸗ dem in diuerſum, in quo demum planetes duplicato reffectaiur motu, accident eadem, quæ iam diximus. Nec multo aliter, q́; circa Lunam, ſiue etiam per quemlibet aliorũ modorum ſupra dictorum. Sed elegimus hic eccentri epicyclũ, eo quòd manen-⸗ te ſemper inter Solem& o cẽtrum, p interim mutaſſe reperitur, ut in ſolaribus apparentijs oſtenſum eſt. Cui quidem mutatio⸗ ni cæteris pariter non obſequentibus, neceſſe eſt in illis aliquã ſequi differentiam, quæ tametſi permodica ſit, in Marte ta⸗ men& Venere percipitur. Quòd igitur hæ hypothelſes ap⸗ parentijs ſufficiant, ammodo ex obſeruatis demonſtrabimus,

idq́; primum de Saturno, loue,& Marte, in quibus præcipuũ

eſt, atq; difficillimum apogæi locum& op diſtantiam inueniſ⸗ ſe, quoniam per ea cætera facile demonſtrantur. In his autem eo ferẽ modo utemur, quo circa Lunam uſi ſumus. Nempe trium oppoſitionum ſolarium antiquarum, ad totidem nouarum fa⸗ cta comparatione, quas acronychias ipſarum fulſiones Græci appellant, nos extrema noctis, dum uidelicet planeta lineam re ctam medij motus Solis inciderit, Soli oppoſitus, ubi omni il⸗ la differentia, quam motus telluris ingerit, exuitur. Talia quip pe loca ex obſeruationibus capiuntur per inſtrumenta aſtrola- bica, ut ſupra expoſitum eſt. Adhibita etiam ſupputatione So⸗ lis, donec conſtiterit ad eius oppoſitum planetam perueniſſe.

Saturnini motus demonſtrationes, Cap. v.

Neipiamus igitur à Saturno, aſſumptis tribus lo- cis acronychijs olim ab Ptolemæo obſeruatis. Quo

quã hæc omnia referimus, tanquã principiu xqualitatis) quo⸗ iij niam Sol