trũ, ſiue ꝑ epi⸗

2

Quibus modis errantium motus proprij appareant inæquales. Cap. III.

Voniam uero motus eorũ ſecundũ lõgitudinẽ pro⸗ prij eundem ferè modum habẽt, excepio Mercurio, Squi uidetur ab illis differre. Quamobrẽ de illis qua tus eſt locus. Quòd igitur priſci unũ motum in duobus eccen⸗ tris(ut recenſitũ eſt) poſuerunt, nos duos eſſe motus cenſemus æquales, ꝗbus inæqualitas ap parentiæ com⸗ ponitur, ſiue ꝑ

eccentri eccen⸗

cycli epicycliũ, ſiue etiam mi⸗ xtim ꝑ eccẽtre⸗ picyclũ, quæ e⸗ andẽ poſſunt inæqualitatem efficere, uti ſu⸗ perius circa So lem& Lunã de mõſtrauimus. Sit igitur eccen trus A circul⸗ circa o cẽtrum,(H dimetiens à medij loci So⸗ 4 lis per ſummã ac infimã abſida planetæ, in qua centrũ orbis ter⸗ reni ſit o, facto q; in ſumma abſidex. Diſtantiæ aũt tertiæ ꝑtis o d, deſcribatur epicycliũ E*, in cuius perigæo quod ſit r, planeta cõſtituatur. Sit aũt motus epicyclij per as eccentrũ in cõſequen tia. Planetæ uero in circũferẽtia epicyclij ſuperiori ſimiliter in

ij conſquen

REVOLVTIONVM LIB. v. 142