REVOLVTIONVM LI. v. 14)

Veneralis demonſtratio inæqualitatis apparentis propter motumterre Cap. III.

Vabus igitur exiſtentibus cauſis, quibus planetæ

3 æqualis motus appareat inæqᷓlis, cũ propter motũ

terræ, cum etiã propter motum proprium: utrunq; l eoru in genere declarabimus,& ſeparatim oculari demonſtratione, quo melius inuicem diſcernantur, incipiẽtes ab eo qui omnibus illis ſeſe commiſcet propter motum terræ. Et primo circa Venere m& Mercurium, qui terræ circulo com præhenduntur. Sit ergo circulus as eccentrus à Sole, quẽ cen⸗ trum terræ deſcripſerit annuo circuitu, iuxta modum ſuperius traditum, centrum ſit c. Nũc autem ponamus 5 quaſi nullam aliam habuerit inæqualitatem planeta præter hanc, quod erit, ſi homocentrũ fecerimus ipſi à, qui ſit p ꝝ, ſiue Veneris ſiue Mercurij, quẽ propter latitudinem inclinem eſſe oportet ipſi AB. Sed commodioris cauſa demonſtrationis cogitentur, ac ſi ſint in eodẽ plano,& aſſumatur in à ſigno, terra, à quo edu.

cantur uiſus a ræ& aε, contingentes circulum planetæ, in ſignis,& dimetiens à s utriuſq; communis. Sit autem utriuſq; motus, terræ inquam& planetæ, in eaſdem parteis, hoc eſt in conſequentia, ſed uelociore exiſtente planeta, quàm terra. Ap⸗ parebit ergo o,& ipſa linea a os ſecundum Solis medium mo- tum ferri, oculo in àa delato: ſidus autem in py g circulo, tanquã in epicyclo maiori tempore pertranſibit ꝝp circumferentiam in conſequentia, quàm reliquam Er in præcedentia,& illic to⸗ tum E Ac angulum adde medio motui Solis, hic auferet eundẽ. Vbi igitur motus ſtellæ ablatiuus, præſertim circa ꝝ perigæũ maior fuerit adiectiuo ipſius o ſecundum uincentem, uidetur re pedare ipſi a, quod accidit in his ſtellis, quibus in o ꝝ linea, ad An lineam plus fuerit in ratiõe, quàm in motu à, ad curſum pla netæ, ſecundum demonſtrata Apolonij Pergæi, ut poſtea diee tur. Vbi uero motus ablatiuus par fuerit adiectiuo, cõpenſatis N inuicem