NicCOLAI CoOPERNICI

EÆqualitatis& apparentiæ ipſorum ſiderum demon- ſtratio, opinione priſcorum. Cap. I1.

Edij igitur motus eorum hoc modo ſe habent, nune ad apparentem inæqualitatem conuertamur. Priſci Mathematici, qui immobilem tenebãt terram, ima- ginati ſunt in daturno, loue, Marte,& Venere ec⸗ centrepicyclos,& præterea alium eccentrum ad quem epicyclus æqualiter moueretur, ac planeta in epicyclo. Quemadmodum ſi fuerit eccentrus a s circulus, cuius centrũ ſit e, dimetiens autem à0s, in quo centrũ terræ d, ut ſit apogæum in a, perigæum in, ſecta quoq; p obifariam in u, quo facto centro deſcribatur alter eccentros priori æqualis ꝶo, in quo ſuſce pto utcunq; u centro, deſignetur epicyclus Ix, & agatur per centrum eius recta linea I HkO, ſi militer& u m n. Intelligantur autem eccentri inclines ad planum ſigniferi, atq; epicytlus ad eccẽtri planum, propter latitudines quas facit planeta, ſed hic tanquam ſint in uno plano ob demonſtrationis commoditatẽ, Aiunt igitur totum hoc planum moueri circa ↄ centrum orbis ſignorum, cum cpunctis ad motum ſtellarum fixarum, per quod uolunt intelligi ratas hæc habere ſedes in non errantiũ ſtellarum ſphæra, epicyclum quoq; in conſequentia in r n cir culo, ſed penes no, lineam ad quam etiam ſtella reuoluatur æqualiter in ipſo Ix epicyclo. Conſtat autem quòd æqualitas epicycli fieri debuit ad ꝝ centrum ſui differentis,& planetæ re- uolutio ad L u lineam. Concedunt igitur& hic motus circula ris æqualitatem fieri poſſe circa centrum alienum& non propri um. Similiter etiã in Mercurio hoc magis accidere. Sed iam cir ca Lunam id ſufficienter refutatum eſt. Hæc& ſimilia nobis oc

8 8

caſionem præſtiterunt de mobilitate terræ, alijsq; modis cogi⸗

tandi, quibus æqualitas& principia artis permanerent,& ratio inæqualitatis apparentis reddatur conſtantior. Generalis

iprim= rxheu rom te= maditu . lineta:- teerimt Tlexcut teopo tmonkee uno,5E ntur ur lmns,317 norus, t mlequr nrebit unferr S t cqicy ar conſes lmEAG niior fur durei 5 rlinea detæ lecn

urVbig