NIcOLAI COPERNICI

micirculo plenam. Sed cum id rarius ſeſe præſtet, conſideranda eſt inter eos diſtantia, quam cum partiti fuerimus per motum Lunæ diarium, ſciemus quanto tempore præceſſerit alterum, uel futurum ſit, prout plus minusue habuerimus in motu. Ad hoc ergo tempus quęremus motus,& loca, quibus ratiocinabi mur uera nouilunia, plenasq; lunationes, diſcernemusq́; eclipti cas eorum coniunctiones ab alijs, ut inferius indicabimus. Hæc cum ſemel conſtituta habuerimus, licebit ad quoſuis alios men ſes extendere, ac continuare in annos aliquot per Canonem duodecim menſium, continentem tempora& motus æquales anomaliæ Solis& Lunæ, ac latitudinis Lunæ coniungenda ſin gula ſingulis pridem repertis etiam æqualibus. Sed anomaliã Solis apponemus uere, ut ſtatim ipſam habeamus adęquatam, neq; enim in uno uel aliquot annis ſentietur eius diuerſitas ob tarditatem ſui principij, hoc eſt ſummæ abſidis, Canon

A

—— ———, —=— =—

₰ —Q—C—Oꝭ·¶ꝭO-·—

4

äé 22— —9 N 11

41 A MS 47 1711 p 4

— —

„