1SCp MA Pter cim ambace- erim cen Juadtanns iuidua un ſſe, inanu entrolon rit quidn m celettän ad appann picycim Equalsea R aſſunn dueri ciran ndam qui motus eiu llud qudt t inreligin 1GN adqn icyci onln ter iplonl tanqums re iphaimn parenlié- ei lacaor, iam ex in oluerimo Quideerim squi buien os docet qy b Jplotumds ommoraud- Lunæ vün eius adl3
6 n perli incl
RzsvoryTrroNvn L9Ip. 1111. 100
inclinatione manifeſta ſeſe ſecuerint in lunari corpore, neceſſe habent efficere lunaris apparentiæ diuerſitatem, ut in alio loco uideatur à conuexitate terræ per obliquum cõtuentibus ipſam, quàm ijs, qui à centro uel uertice ſuo Lunam conſpexerint. Ta- les igitur commutationes pro ratione lunaris à terra diſtantia uariãtur. Maxima enim Mathematicorum omnium conſenſu eſt partium LXIIII.& ſextantis, quarum quæ à centro terræ ad ſuperficiem eſt una, ſed minima ſecundum illorum ſymmetri⸗ am debuit eſſe partium xxII. totidemq́; ſcrupulorum, ut Lu na ad dimidium ferè ſpacium nobis accederet,& per conſequen
tem rationem oportebat parallaxas in minima& maxima di-⸗
ſtantia in duplo quaſi inuicem differre. Nos autem eas quæ in diuidua Luna creſcente& decreſcente fiunt, etiam in perigæo epicycli parum admodum uel nihil differre uidemus ab eis, quæ in defectibus Solis& Lunæ contingunt, ut ſuo loco affa⸗ tim docebimus. Maxime uero declarat errorem ipſum Lunæ corpus, quod ſimili ratione duplo maius& minus uideri con⸗ tingeret ſecundnm diametrum. Sicut autem circuli in dupla ſunt ratione ſuorum dimetientium, quadruplo plerunq́; ma⸗ ior uideretur in quadraturis proxima terræ, quàm oppoſita So li, ſi plena luceret: ſed quoniam diuidua lucet, duplici nihilomi nus lumine luceret, quàm illic plena exiſtens. Cuius oppoſi⸗ tum quamuis per ſe manifeſtum ſit, ſi quis tamen uiſu ſimpli-⸗ ci non contentus per dioptram Hipparchicam, uel per alia quæ uis inſtumenta, quibus Lunæ dimetiens capiatur, experiri uo luerit, inueniet ipſum non differre, niſi quantum epicyclus ſine eccentro illo poſtulauerit. Eam ob cauſam Menelaus& Timo⸗ chares circa ſtellarum fixarum inquiſitionem per locum Lu⸗ næ non dubitauerunt eodem ſemper uti lunari diametro pro ſemiſſe unius gradus, quantum Luna plerunque occupare ui deretur.
Alia de motu Lunæ ſententia., Cap. inr.
NTa ſanè apparet, neq́; eccẽtrũ eſſe, per quẽ epicyclus mmaior ac minor appareat, ſed aliũ modũ circulorũ. Sit enim