Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
99v
Einzelbild herunterladen

NICOLAI CoOPERNICI

& connectatur r, manifeſtum eſt, quòd angulus aꝝ o maior eſt ipſic Æν, exterior interiori& oppſito. Quapropter& circum ferentiæ A⁸,& p& diſsimiles ſub uno tempore ambæ deſcri⸗ ptæ, ut cumpA quadrans fuerit, d quem interim centrum epicycli deſcripſit, maior ſit quadrante cir⸗ culi.Patuit autem in Luna diuidua utrãq; DABRD G ſemicirculum fuiſſe, inæqualis eſt ergo epicycli motus in eccentro ſuo quẽ

ipſe deſcribit. Quod ſi ſic fuerit, quid reſpõ debimus ad axioma, Motum cæleſtiũ cor porum æqualem eſſe,& niſi ad apparentiã inæqualem uideri, ſi motus epicycli æqua⸗

lis apparens, fuerit reipſa inæqualis? acci⸗ detq́; conſtituto principio& aſſumpto pe nitus contrarium.At ſi dicas æqualiter ipſum moueri circa ter⸗ centrum, atq́; id eſſe ſatis ad æqualitatem tuendam, qualis i⸗ gitur erit illa æqualitas in circulo alieno, in quo motus eius exiſtit, ſed in ſuo eccentro? Ita ſanẽ miramur& illud, quòd ipſi us Lunæ quoq; in epicyclo æqualitatem uolunt intelligi non comparatione centri terræ per lin eam, uidelicet εε, ad quam merito debebat referri æqualitas, ipſo centro epicycli conſenti⸗ ens, ſed ad punctum quoddam diuerſum, atq; inter ipſum& ec centri centrum mediam eſſe terrã,& lineam 1e H tan quam indi cem æqualitatis Lunæ in epicyclio, quod etiam re ipſa inæqua lem ſatis demonſtrat hunc motum. Hoc enim apparentiæ, quæ hypotheſim hanc partim ſequuntur, cogunt fateri. Ita quoq; Lu na epicyclium ſuum inæqualiter percurrente, ſi iam ex inæqua libus inæqualitatem apparentiæ comprobare uoluerimus, qua lisſfutura ſit argumentatio licet animaduertere. Quid enim ali⸗ ud faciemus, niſi quòd anſam præbebimus his qui huic arti-= detrahunt. Deinde experientia& ſenſus ipſe nos docet, quòd parallaxes Lunæ non conſentiunt ijs, quas ratio ipſorum circu lorum promittit. Fiunt enim parallaxes, quas commutationes uocant, ob euidentem terræ magnitudinem ad Lunæ uicinita tem. Cum enim quæ à ſuperficie terræ& centro eius ad Lunã extenduntur rectæ lineæ, iam non apparuerint paralleli: ſed inclina⸗

C

jnelina habent lideatu duimij sigitu variätun ſtparti lperfie mdebe mad dii mratie- hnuiaiij diuicoan gigcl 1 mæin ch m docon op, d Inperet u latratild roidem lſpleuul uwlumad. un quriur non ccrur linſtume lerit Rceniro tares dr

w nonau

lwiſle u

deretun