Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
65r
Einzelbild herunterladen

1

quibus om onamplu oter nose im ſecunth neſtwn in Pmuͤn culo mert Fruebunj X.S. Qun vmc delcriplm niferi Aa jones om 1c equin lus Boteui pCanahg circumtei nitudinitt no adao 2m zodudi Ir etiamle rentiapat lelusadaa- gno,Aon endentic unt dimete nes eorunl angulon emm ſuntinut jens eſtzul plam ciur

qua ſtell

RvoLvrioNvyM Lrr. rII. 65

ad 2:& dimidia ſubtenſæ dupli An ad uIk, compræhendũt enim triangulos ſimiles ipſi opkx. Sed As partium eſt XxXIII. ſcrup. xx vIII. s.& eius ſemiſsis ſubtendentis duplam eſt parti um 39832. quarum E eſt ο00.&ABR partium XXV. ſcrup. XXVII.S. cuius ſemiſsis ſubtenſæ dupli partium 43010. acMA eſt ſemiſsis ſubtendentis duplam declinationis partium/ 5§R069. ſequitur ex his tota u I x partium /o⁵σπ σασ/.& ox partium 3783). & reliqua u 0,7ο4. Sed dupla no ſubtendit ſegmentum cir culin o partium cxXvI. erit ipſa n or partium 99939. qua- rum 8 n erant /οοo.& reliqua igitur o partium 29892. qua⸗ tenus autem oi eſt dimidia diametri partium 0οοο. erit or partium 298 o. cui competit circumferentia partiũ Xx vii. ſcrup.

XXI. proxime qua diſtabat Spica Virginis à principio Librę,

& hic erat ipſius ſtellæ locus. Ante decenniũ quoq;, anno uide

licet M. D. X v. inuenimus ipſam declinari partibus vi. ſcrup.

XXXVI.& locum eius in part. x vII. ſcrup. XIIII. Libræ. Hanc

autem Ptolemæus prodidit declinatam ſemiſſe duntaxat uni⸗

us partis: fuiſſet ergo locus eius in xxvI. partibus, XL. ſcrup.

Virginis:quod uerius eſſe uidetur præcedentium obſeruatio-

num comparatione. Hinc ſatis liquidum eſſe uidetur, quòd to⸗

to ferè tẽpore à Timochare ad Ptolemæũ in annis ccccxxxαα1

permutata fuerint æquinoctia& conuerſiones præcedendo in

centenis plerunq; annis per gradum unum, habita ſemper ratio

ne temporis ad longitudinem tranſitus illorum, quæ tota erat

partium IIIIcum triente unius. Nam& æſtiuam tropen ad Ba⸗

ſiliſcum Leonis cõcernendo, ab Hipparcho ad Ptolemæum in

annis ccLxv.. tranſierunt gradus I cum duabus tertijs, ut hic

quoq; comparatione temporis in centenis annis unum gradũ

anticipaſſe reperiatur. Porrò quæ in prima fronte Scorpij ipſi⸗

us Albategnij ad, quę Menelai in medijs annis DccLXXXII.

cum præterierint grad. X. ſcrup. L v. neutiquam uni gradui cen

tum anni, ſed LX Vi. uidebuntur attribuendi. A Ptolemæo au- tem in annis pccx L uni gradui Lx vſolummodo anni. Si de⸗ niq; reliquum annorum ſpacium Dpcx v. ad differentiam gra⸗ duum 1x ſcrup. xl.obſeruationis noſtræ conferatur, obtinebit annos LXXI. gradus unus. Equibus patet, tardiorem fuiſſe 8 T cels¹