NicoLAr CopERNICI

De numeratione latitudinum quinq; errantium. Cap, Ix.

Odus autem ſupputandarum latitudinum quinq; ſteſlarum erraticarum per has tabulas eſt. Quo⸗ niam in Saturno, loue,& Marte anomaliam eccen- — tri diſcretam, ſiue æquatam, ad numeros commu- nes comparabimus. Martis quidem ſuam qualis fuerit. Iouis autem facta prius ablatione Xx. partium, Saturni uero additis 1. partibus. Quæ igitur occurrunt è regione ſexageſimæ, ſiue ſcrupula proportionum ultimo loco polita notabimus. Simili ter per anomaliam commutationis diſcretam, numerũ cuiuſq; Proprium, capiemus adiacentem latitudinem: primam quidẽ atq; Boream, ſi ſcrupula proportionum ſuperiora fuerint„qd accidit dum anomalia eccentri minus quàm xc. uel pluſquam cCcI X. habuerit. Auſtrinam uero& ac ſequentem latitudinem ſi inferiora ſint ſcrupula proportionum, hoc eſt, ſ plus xc. uel minus ccrxx. partes, in anomalia eccentri, qua intratur, fuiſ- ſent. Si igitur alteram harum latitudinum per ſuas ſexageſimas multiplicemus, prodibit à circulo ſignorum diſtantia in Bore- am uel Auſtrum, iuxta denominationem circulorum aſſumpto rum. Sed in Venere& Mercurio aſſumendæ ſunt primum per anomaliam commutationis diſcretam tres latitudines, declinati onis, obliquationis,& deuiationis occurrentes, quæ ſeorſim ſi⸗ gnentur, niſi quòd in Mercurio reijciatur decima pars obliqua tionis, ſi anomalia eccentri& eius numerus inueniatur in ſuperi ori parte tabulæ, uel addatur tantundem ſi in inferiori,& reli= quum uelaggregatum ex eis ſeruetur. Earum uero denomina- tiones, an Boreæ Auſtrinænũe fuerint, ſunt diſcernendæ. Quoni am ſi anomalia commutationis diſcreta fuerit in apogæo ſemi circulo, hoc eſt, minor xc. uel plus ccLxx. eccentri quoq; ano malia minor ſemicirculo: Aut rurſus ſi anomalia cõmutatiis fuerit in circũferẽtia perigæa, nempe plus x v. ac minus ccLxXX., & anomalia eccentri ſemicirculo maior, erit declinatio Veneris Borea, Mercurij Auſtrina. Si uero anomalia commutationis in perigæa circumferẽtia exiſtente, eccentri anomalia ſemicirculo minor