Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
193r
Einzelbild herunterladen

REBVvOLVTIONVMN LIB. VI. 193

gulo Xx 2, duobus lateribus à x, k datis, x rectũ cõprehenden tibus, datur angulus k A E reſpondens deuiationi ad x r circum ferentiam, quam quærebamus, quæ etiã parum diſcernitur ab obſeruatis.Similiter in alijs& circa Venerẽ faciemus, cõſigna bimusq; in Canone ſubſcri⸗ bendo. Quibus ſic expoſitis, pro eis quæ inter hos ſunt li⸗ mites deuiationibus tam Ve neri quàm Mercurio Sexage⸗ fimas ſiue ſcrup.proportionũ adaptabimus. Sit enim circu- lus à corbis eccẽtri Veneris uel Mercurij, ſintq́; ac nodi huiꝰ latitudinis motus, e lineę maximæ deuiationis, quo fa⸗ cto centro circulus paruus de⸗ ſcribatur D r, cuius dimetiẽs DEx ſit pertranſuerſum, per quem contingat libratio deuiatio⸗ nis. Et quoniam poſitum eſt, quod exiſtẽte terra in apogæo uel perigæo orbis eccentri ſtellæ, ipſa ſtella maximã faciat deuiatio nem, nempe inr ſigno,& circulus ipſam deferens tunc circulũ paruũ tangebat in x. Sit modo terra utcũq; remota ab a pogæo uel perigæo eccẽtri ſtellæ, ſecũdũ quẽ motũ capiatur ſimilis cir cumferètia parui circuli, quæ ſit,& deſcriptus à ocirculus, ſtellam defert paruũ circulũ, ſecabit& eius diametrũ in u. Sitq́; ſtella in x, eritq; vx circumferẽtia ipſi r ſimilis iuxta hypothe ſim, agat᷑ etiã xꝝ ꝑpendicularis ad à ecirculũ. Propoſituũ eſt ex 7 G, E k,& E n, inuenire magnitudinẽ&, id eſt diſtãtiã ſtellę ab ABc circulo. Quoniã em̃ ꝑr o circũferentiã, erit i o data, tanq́; recta minime differẽs à circulari,& r ſimiliter in ꝑtibus, gbus Er tota,& reliꝗᷓ E n. Eſt aũt ux ad 7, ſicut ſubtẽſa dupli oꝝ qua⸗

drangulũ ad ſubtẽſam dupli o x, atq́; n y ad x x. Si igit᷑ ad nume 6ο. poſuerimus,& ur,& etiã quę ex cẽtro o, habebimus etià s in eiſdẽ, quæ in ſe multiplicata fuerit,& procreatũ ꝑs di-

uiſum, habebimus x 1 ſcrup. proportionũ circũferẽtiæ quæ ſita. Quæ etiã adſignauimus Canoni quinto,& ultimo loco, ut ſequitur. Cc Latitu⸗

*-