REvOLVTIONVM LIB. VI. 185

datis, dabitur angulus à⁷ 0,& ipſe eſt latitud inis apparentis, ꝗ quęrebatur. Exemplificabimus hoc rurſum de Marte, cuius ma imus limes Auſtrinæ latitudinis ſit circa à, quæ ferè in infima eius abſide contingit. Sit autem locus planetæ in e, ubi dum eſ⸗ ſet terra in ² ſigno, demonſtratum eſtapo an gulum inclinationis maximum fuiſſe, nempe partis unius, ſcrup. L. Ponamus iam terram in ſigno,& motum commutationis ſecundum ꝑy circumferentiam, part. xL V. Datur ergor s recta 7071, quarum eſt En, joοο0.&Gꝑ, reli qua eius quæ ex centro part. 2929. Oſtenſum eſt autem dimidium librationis Apo anguli eſſe ſcrupul. L.S. rationem habens augmenti & diminutionis hoc loco, ut p E ad ν, itar- s, ad Xv. proxime, quę cum reiecerimus à par te una, ſcru.. remanebit ꝑs una, ſcru. xxxv.

A

angulus inclinationis AP0, in præſenti. Erit 5 propterea triangulum Abc datorum angulo⸗

rum atq; laterum,& quoniam ſupra oſtenſum eſt, cp partium eſſe 9040, quarũ eſt y p, 6580,

erit earundem F G, 4653, AD Ppart. 9036.& re 5

liqua à& E, Part. 4383.& AoOpart. 249½. Tri⸗

anguli igitur XT G rectanguli perpendicularem àn partium 4383,& baſim G Part. 4653. ſequitur ſubtenſa à partium 6392. Sic demum trianguli xor habentis Ar angulum re⸗ ctum cum lateribus XC, AF datis, datur angulus Aꝝc part. II. ſcrup. Xv. latitudinis apparentis ad terram in r conſtitutam. Eodem modo in alijs duobus Saturno& loue exercebimus

ratiocinationem.

De Veneris& Mercurij latitudi⸗ nibus. Caput v.

Vperſunt Venus& Mercurius, quorum in latitu⸗ dinem tranſitus, latitudinum ſimul demonſtrabun

ur tribus, ut diximus, euagatiõibus inuolutorum.

3 eie Aa in Quæ

1—

—