Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
172v
Einzelbild herunterladen

NicoLAr CopPERNICI culorum feratur circax centrum in conſequentia, ſuis orn,& ury ſectionibus, quotidie per part. circiter II. ſerup. vii. quan⸗ tum uidelicet motus cõmutationis ſtellæ ſuperat telluris motũ in zZ0diaco, ab apogæo eccẽtri ſtellæ, quæ interim reliquum à c ſigno motũ per on circulum proprium cõmutationis ſupple at, ſimilem feré motui terreno. Aſſumatur etiam quod in hac eademq́; reuolutione,

id eſt annua cẽtrũ orbis oxſtellã deferen tis, feratur motu liberationis per x y m dia metrũ, duplo maiorem eo; prius poſui⸗ mus reciprocãdo, ut ſu pra dictũ eſt. Qui⸗ bus ſic cõſtitutis, poſuerimus terrã me dio motu contra apogęũ centri ſtellæ mo ueri,& eo tempore centrum orbis, ſtellã deferẽtis in v, ipſam ue ro ſtellã in o ſigno, quæ tũc in minima ab diſtantia deſcribet motu totius minimũ circulũ, cuius quæ ex cẽtro fuerit r o,& qᷓ deinde ſequũtur. Vt terra fuerit circa mediã abſida, ſtella in u ſignũ cadens, ſecundũ maximã ad y diſtantiã, deſeribet maxi mos anfractus, nempe ſecũdũ circulũ, cuius centrũ eſtv. cõgru et enim tũc deferẽs qui ox, a n orbe propter unitatẽ centri in s, hinc pergẽte terra in partes perigæi,& cẽtro orbis on, in alte rum extremorũ, q́d eſt ir, attollit᷑ etiã orbis ipſe ſupra ox, atq; ſtella inx incidet rurſus in minimã diſtantiã i pſiy,& accidẽt ei quæ à principio. Cõcurrũt enim hic tres reuolutiões inuicẽ æ⸗ quales, utpote, terræ in apogæũ orbis eccentri Mercurij. Libra tio centri ſecundũ i diametrũ, atq; planetæ abs o linea in ean dem, à quibus ſolũ differt motus ſectionũ o n, x, ab abſide cen tri, uti diximus. Ita ſanè circa hoc ſidus,& tam admirabili uarie tate luſit natura, quã tamẽ ordine perpetuo, certo,& immutabi li cõfirmauit. Sed eſt hic animaduertendũ, quòd in medijs ſpa⸗ cijs quadraniũ an, x v, ſidus non pertranſit abſq; longitudinis

differentia, ſiquidem centrorum diuerſitas interueniens, neceſ

ſario faciet proſthaphæreſim aliquam, ſed obſtat centri illius inſtabilitas. Si enim, uerbi gratia, cẽtro in L, permanente, ſtella ex o procederet, maximã circa u admitteret differẽtiã modo

eccentrotetis

eccẽtr gelſ rorui adFm rultre ubime gackaer Occid lab an

mus,n

dilcell

tebit ſex ord mus, Pi anoma reles ec inter æ pula pr tlones minuu tatione tingen unt in