Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
167r
Einzelbild herunterladen

REvOLVvTIONVMN LIB. v. j6

XXXIX. à quo maximã diſtãtiã matutinã Mercurij inuenit ꝑt. xXx.& qua drãtis. Viſus eſt em̃ in ꝑt. xxiI.& duabus quintis fixarũ ſphæræ. Repetat᷑ ergo X ο dimetiẽs magni orbis, ab ſidas Mercurij tranſiẽs, qui prius. Et à pũcto o excitetur ad re- ctos angulos linea medij motus Solis, quæ ſit oꝝ, atq; inter on, ſuſcipiat᷑ ſignũ, in qᷓ deſcribatur orbis Mercurij, quẽ cõtingãt EH, E 6, rectæ lineæ. Et cõiungãtur, u, E v. Propoſitũ eſt ite rum inuenire r punctũ,& quæ ex centro, quã habeãt rati- onem ad Aο. Quoniã enim datus eſt angulus o, part. xxvI. cũi quadrãte,& ſub oꝝ n, part. xx. quadrante. T'otus igitur AES Ppart. Xx LVl.s. dimidius u Er, part. xx11.& ꝗᷓdrantis. Keli quus igit᷑ qui ſubo ꝝr habebit tres ꝑtes, ea ꝓpter trianguli onr rectanguli dãtur latera or part. p. xxIIII.& ſubtẽſa r, 1ο4. quarũ eſt«s æᷓlis ipſi à, part.) ο0. Prius aũt oſtẽſum eſt, tota oo fuerit partiũ earundẽ ↄ48. eſſet terra in ſumma uel iafima abſide planetæ, erit d exceſſus, dimetiẽs parui circuli, quẽ centrũ orbis Mercurij deſcripſerit part. 42 4,& quæ ex cen tro 1, part. 2 2. Hinc tota r1,736. Similiter& in triangulo n nr, angulo n recto, datur etiã u part. xxIl.& quadrantis, è ꝗbus cõſtat x N ꝑt.39 47. ̃rũ fuerit Er, οοοο. Sed quaꝶ Er fue⸗ rit 1οο⁷4, qualiũ eſt etiã o ꝑt. /ο000. erit ipſa r N part. 3953. Su⸗ pra aũt oſtenſum eſt fuiſſe partiũ earundẽ ʒ 573.cui ſit æꝗᷓlis rk. Erit ergo reliqua& k ꝑt. 380. maxima differẽtia elongatiõis ſtellæ ab cẽtro ſui orbis, quæ à ſumma& infima abſide ad me dias cõtingit, ꝓpter quã elõgationẽ& eius diuerſitatem circa r centrũ orbis ſui ſtella inæquales circulos deſcribet ſecundũ di⸗ uerſas diſtãtias, minimã part. 35 73. maximã ꝑt. 3953. Inter quas mediam eſſe oportet 3763. quod erat demonſtrandum.

Cur digreſſiones Mercurij maiores appareãt circa hexa⸗ goni latus, eis quæ in perigæo cõtinguũt. Cap.xxviIIi.

Inc etiam minus mirum uidebitur, quòd Mercuri⸗ us circa hexagoni circuli latera maiores faciat di⸗ greſsiones,; in perigæo, quoniam etiam maiores

eis quas demonſtrauimus, ut in una reuolutione T iij terræ