Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
164v
Einzelbild herunterladen

NicC-OLAI CoOPERNICIT

dentes immobilem eſſe terram,& Mercurium in epicyelo ſuo magno moueri per eccentrum, cum animaduerterẽt quòdunus ac ſimplex eccentrus hiſce apparentijs ſatisfacere non poſſet,

ceſſo etiam, quòd eccentrus ipſe in non ſuo, ſed alieno cẽtro mo ueretur, coacti ſunt inſuper admittere eundem eccẽtrum in alio quodam paruo circulo moueri epicyclum deferentẽ, qualem cir ca Lunæ eccentrũ admi ttebant, adeoq́; tribus exiſtentibus cen- tris, nempe eccentri deferentis epi cyclũ altero parui circuli,& tertio eius(quem recentiores appellant æquantem) circuli, duo bus prioribus præteritis non nili circa æquantis centrum æqua liter ferri epicyclium conceſſerunt, quod erat à uero centro& eius ratione, ac utriuſq́; præexiſtentibus centris alieniſsimum, Neq; uero alia ratione huius ſtellæa pparentia ſeruari poſſe ra ti ſunt, ut diffuſius in conſtruct. Ptolemaica declaratur. Vt aut & hoc ultimũ ſidus à detrahentium iniuria& occaſionibus uin dicetur, pateatq́ non minus quàm aliorum præcedentium eius æqualitas ſub mobilitate terræ, aſsignabimus etiam illi eccen⸗ tri eccentrum, pro eo quem opinabatur antiquitas epicyclum, Sed modo quodam diuerſo, quàm in Venere,& nihilo minus epicyclium quoddam in ipſo eccentro moueatur, in quo ſtella non ſecundum circumferentiam, ſed diametrum eius ſurſum de orſumq́ʒ feratur, quod fieri poteſt etiam ex æqualibus circulari bus motibus, uti ſupra circa æquinoctiorum præceſsionem eſt expoſitum. Nec mirum, quoniam& Proclus in expoſitione Ele mentorum Euclidis fatetur pluribus etiam motibus rectam li⸗ neam deſcribi poſſe, Quibus omnibus eius a pparentiæ demon ſtrabuntur, ſed ut apertius hypotheſis accipiatur, ſit orbis terrę magnus à 3, centrum eius o, dimetiens à ο, in quo aſſumptop centro, inter s o ſigna, Diſtantia autem tertiæ partis on deſcri⸗ batur paruus circulus v, ut ſit inæ maxima diſtantia ab ipſo o, & in minima. Ac ſuperꝝ cẽtro explicetur orbis Mercurij, ſit

uI, deinde in ſumma abſide facto cẽtro, ſuperaddat epicycliũ quod planeta percurrat. Fiat u r orbis eccentri eccentrus exiſtẽs eccentrepicyclus. Hoc modo expoſita figura cadãt hæc omnia

ex ordine in lineam rectã AHCEDFK 1LB, interim uero plane

ta in x, hoc eſt in minima à centro diſtantia, quæ eſt x r, conſti-

tuatur.

uatu

tellg

re,&. neta i ctu cẽ uI. de nim e guäch n lue üels, orbis

ſitin r titim co. I ueroc bus er raſit i mo, ac hoc

mode

Vene qleg rius epicyc currer eſt in! biqh m modo per di⸗ les,& clium, bem, o abſolu ram. S tum uc ctius e.