rten t in nſie ſit .Hit nda, antlã ectis Aca zn ſecun xvi!- xI. eſtpri E,C p mo⸗ mm di⸗

RzvoLrvrroNvN LIE. v. 144

tum diſcernendi non eſt modus, ſed o ccurrit hic q́q; difficultas non min or qᷓ; apud Ptolemæum in hac parte. Quoniã ſix Eo, angulus datus cõpræhenderet Aß circumferentiã datam,& on y, ipſam s o, iam pateret aditus ad demonſtrandum ea quæ quę rimus. Sed à u circumferentia cognita ſubtendit à z8 angulũ ignotũ,& ſimili⸗ n. ter ſub a onota, la tet angulus 8 nc. oportebat aũt u⸗ traque nota eſſe. Sed nec anguloꝶ differentiæ AE N, 340,&CnP, ꝑci⸗ pi poſsũt, niſi pri us cõſtiterint Xr, 72,& FE O, circũfe rentiæ ſimiles eis quæ ſunt epicy⸗ clij, adeoq́; depen dentia ſunt hæc inuicẽ, ut ſimul la teãt uel pateſcãt. Illi ergo demon⸗— ſtrationũ medijs deſtituti à poſteriori ac per ambages adnixi ſunt, ad quæ recta & à priori non patuit acceſſus.Ita Ptolemæus in his exequẽdis prolixo ſermone, in ingentẽ numerorum multitudinem ſe dif⸗ fudit, quæ recenſere moleſtum cenſeo,& ſuperuacaneũ, eo præ⸗ ſertim quòd etiam in noſtris quæ ſequuntur, eundẽ ferèẽ modũ ſumus imitaturi.Inuenitq; tandem in retractatione numerorũ à r circũferentiã eſſe partiũ L vI. ſcrup. I, E part. x vIII. ſcrup. XXXVII.TE ECpart. L vI. s. Diſtãtiã uero centrorũ part. vi. ſcru. 1. Quarum Dr fuerit Lx. ſed quarum in noſtris numeris pr eſt decem milium, ſunt 10/6. Ex his dodrantem accepimus p e, partium 854, reliquum quadrantẽ partium 285 epicyclio de⸗ dimus, quibus ſic aſſumptis& mutuatis ad noſtrã hypotheſim, demonſtra⸗