—

—

REVvOLVTIONVM LIB. IIII. 124

eſt unax n, ac deinde angulus apparentiæ, qui ſubikx ſcrup.

XLI. ſecundorum X△ α✕ v. Acciditq; propterea in eodem Lunæ tranſitu per acceſſum& receſſum Solis& terræ in umbræ dia-⸗ metro maxima differentia ſcrup. ri. quorum eſt vx pars una, ſe⸗ cundum uiſum ſcrup.. ſecunda LIIII. quorum ſunt partes ccc. LX. quatuor anguli recti. Porrò umbræ diameter ad Lunæ di ametrum illic plus habebat in ratione quàm xXIrI. ad v. hic au⸗ tem minus, ipſa quodammodo media. Quapropter modicũ errorem committemus, ſi ubiq; eadem uſi fuerimus labori par-⸗ centes,& priſcorum ſecuti ſententiam.

Expoſitio Canonica particularium commutationum Solis& Lunæ in circulo qui per polos horizontis. Cap. XXIIII.

Am quoq; non erit ambiguum ſingulas quaſq; pa⸗ rallaxes Solis& Lunæ capere. Repetatur enim ter⸗ 8 reſtris circulus à per centrum o, acuerticem ho⸗

GAL, relinquitur angulus iuxta differentiam ipſorum A Goο, & AEc. Capiamus iam angulum Xcα:B ad quem illa uolueri mus comparare, ſitq; uerbi gratia partium triginta, manife⸗ ſtum eſt per demonſtrata triangulorum planorum, quòd cum poſuerimus o o lineam partium M. c. XLII. quarum à fuerit una, erit angulus A&σα, quo differt altitudo Solis uera à uiſa ſcrupu.primi unius& ſemis. Cum autem fuerit angu⸗ lus Kcα partium LX. erit A& c ſcrupu. primorum 11. ſe⸗ cundorum XXXVI. Similiter in cæteris patefient. At circa Lunam in quatuor ſuis limitibus. Quoniam ſi ſub maxima eius à terra diſtantia, in qua fuerit oꝝ partium, ut diximus, LXVIII.