—

REVvoLrvrroNvNM LIB. IIII. 72½ nes uero ſunt ſecunda tantum xXII. Ptolemæus utramq; cõtem-

nendam putauit ob paucitatem, attento quòd ſcrup. unum, uel alterum non facile ſenſu percipiatur, quanto minus poſſibile eſt fieri id in ſecundis. Quapropter ſi Solis parallaxim maxi⸗ mam ſcrup. iir. ubiq; tenuerimus, nullum errorem uidebimur cõmiſsiſſe. Nedios autem Solis diametros apparentes per me⸗ dias eius diſtãtias capiemus, ſiue, ut aliqui per apparẽtem Solis motũ horariũ quẽ exiſtimant eſſe ad ſuum diametrum, ut v. ad LXVI. ſiue ut unum ad xiiII.& unius quintam. Ipſe enim mo⸗ tus horarius ſuæ diſtantiæ eſt ferè proportionalis.

De diametro Lunæ inæqualiter apparente,& eius commutationibus. Cap. xxll. Aior utr iuſq; diuerſitas apparet in Luna, ut in pro- Kimo ſidere. Cum enim maxima eius à terra remo⸗ B tio fuerit partium LX v.s. nouæ plenæcq;, erit mini⸗ ma per demonſtrata ſuperius partium Lv. ſcrup. viII. diuiduæ autem elongatio maxima part. LX VIII. ſcru. xx.. minima part. LII. ſcrup. x viI. Igitur in his quatuor terminis ha bebimus Lunæ Orientis uel Occidentis parallaxes, cum diui⸗ ſerimus ſemidiametrum circuli per Lunæ à terra diſtãtias. Re- motiſsimæ quidem diuiduæ ſcrup. primorum L. ſecundorum XVIII. plenæ nouæq́; ſcrup. prim. LI. ſecund. xxi. Infimæ ſcrup.prim. xXII. ſecund. xx. ac infimæ diuiduæ ſcrup. LXv. XLVv. Ex his etiam patent apparentes Lunæ diametri. oſten⸗ ſum eſt enim, diametrũ terrę ad Lunæ diametrũ eſſe ut ſeptem ad duo, eritq́; ea quæ ex centro terræ ad Lunæ dimetientem ut ſeptem ad III. in qua ratione ſunt etiam parallaxes ad angu los Lunæ diametros. Quoniam rectæ lineæ, quæ compræhen dunt angulos commutationum maiorum ad diametrorum ap⸗ parentium in eodem Lunæ tranſitu, neutiquam differunt in⸗ uicem,& anguli ipſi ſuis ſubtendentibus rectis lineis, ſunt fe⸗ rè proportionales, neque ſubiacet ſenſui eorum differentia. Quo compendio manifeſtum eſt, quòd ſub primo limite iam expoſitarum commutationum Lunæ dimetiens apparens

H iij erit ſcrup.