NICOLAI CoOPERNILCI

Lunaris à terra diſtantia,& quam habeant rationem in partibus, quibus quæ ex centro terræ ad ſuperficiem eſt una, demonſtratio. Cap. xViI.

X his iam apparebit, quanta ſit Lunaris a terra di⸗ ſtantia, ſine qua non poteſt certa ratio aſsignari cõ⸗ mutationum, adinuicem enim ſunt,& declarabitur

hoc modo.Sit terræ circulus maximus à E, centrum eius o.In quo etiam deſcribatur alter circulus„ad quem terræ inſignem habeat magnitudinem, ſitq p v,& p polus horizõtis, 9 atq; in ꝝ centrum Lunæ, ut ſit eius à uertice no

ta diſtantia d ꝝ. Quoniam igitur angulus DA

, in prima obſeruatione partiũ erat LxXXII. ſcrup. L.& aEo ſerup.L. quæ erant commutatio nis: habemus Xon triangulum datorum an⸗ gulorum, lgitur& datorum laterum. Nam pro Pter angulum ox n datum, erit oꝝ latus partium 99219. quarum dimetiens circuli circumſcriben⸗ tis triangulum à y ofuerit centum milium,& aο

talium; 4 α½. quæ ſunt in oꝝſe xageſies octies ferè, quarum àc, quxex centro terræ, fuerit una pars. Et hæc erat in prima conſi deratione diſtantia Lunæ à centro terræ. At in ſecundapa n. angulus partium erat LXXMI. ſcrup. L v. apparens, numera⸗ tus autem à oꝝ part. LXXX. ſcrup. I v.& reliquus qui ſub AEo ſcrup. x x. Igitur ꝝ c latus partium 99006.&aC 745. quarum dimetiens circuli circumſcribentis triangulum fuerit 0οοο. ſicq; oꝝ Lunæ diſtantia partium erat VI. ſcrup. Xx Li. quarum quæ ex centro terræ& ceſt pars una. Sit modo epicyclus Lunæ malor a 2c, cuius centrum ſit p,& ſuſcipiatur u centrum terræ,a quo recta linea agatur Ep a, quatenus fuerit apogæuma, peri⸗ gæum a. Capiatur autem circumferentia àc partiũ ccxII. ſcrup.. iuxta numeratã anomaliæ Lunaris æquabilitatem, ſa ctoq; in ocentro, deſcribatur epicyclium ſecundum FG x, cuius circumſerentiax ex partium ſit cxcurI. ſcrup. xi. duplicatæ unaris à Sole diſtantiæ,& connectatur p k, quæ auferens ano

maliæ

. A2 aium2 urad 1 ialum d. Icmtro mltpar up.r.) dein rec

t., mad Jleb mimælm enaac= IrS,man w. Vmaximm imentel

mqubun n pouuer hultionet. monceſt aqlemof tliatem E

wäſferr