Druckschrift 
Nicolai Copernici Torinensis De Revolvtionibvs Orbium cœlestium, Libri VI : Habes in hoc opere iam recens nato, & ædito, studiose lector, Motus stellarum, tam fixarum, quàm erraticarum, cum ex ueteribus, tum etiam ex recentibus obseruationibus restitutos: & nouis insuper ac admirabilibus hypothesibus ornatos. Habes etiam Tabulas expeditissimas, ex quibus eosdem ad quoduis tempus quàm facillime calculare poteris ... / [Hrsg.: Andreas Osiander d. Ä.]
Entstehung
Seite
118r
Einzelbild herunterladen

. colle Calene

Xy,

ta anguſt iq; patii ccaltonen

1C Paok⸗ enim Ale up.LNI d uerticen oreo lim ergoun uocat 3 n, dubo lus diſtan e eraipt aptisigin X. ſcrux lunt mau um XXIIN erẽ quinq laribusin⸗ paralal tudie pr ko longid- n, reliqur ngrueni- lis minime e ſuæ tae qua ſecul pptam, d Juales u reliquam ſccundum

RzsvorvrroNvN Lry. IIII, 118

ſecundum eaſdem partes, quouſq; tota fiat partium 14 /4. quæ ſubtendit latus quadrati inſcriptibilis circulo, cuius quæ ex cen iro fuerit mille partes. Cæterum quod ſuperfuerit ex hac nor⸗ ma, amputare licebit tanquam ſuperfluum. In altera quoq; nor ma à cẽtro iuncturæ linea deſcribatur illis mille partibus æqua lis, ſiue ei quæ inter centra iuncturarum exi ſtit, habeatq; à late- re ſpecilla ſibi infixa, ut in dioptra ſolet, per quæ uiſus permeat, iia concinnata, ut meatus ipſi à linea in longitudinem normæ

præſignata minime declinẽt, ſed diſtent æqualiter. Prouiſo eti⸗ am ut ipſa linea ſuo termino ad regulam longiorem porrecta poſsit lineam diuiſam tangere, fiatq; hoc modo normarum offi

cio triangulum Iſoſceles, cuius baſis erit in parribus lineæ diui

ſæ. Deinde palus aliquis optime decuſſatus& leuigatus erigi⸗ tur& firmatur, cui inſtrumentum hoc ad regulam in qua ſunt

ambo ligamenta adnectitur quibuſdam cardinibus, in quibus

quaſi ianuam deceret, poſsit circumuolui. Ita tamen ut linea re-

cta, quæ per centrum ligamentorum eſt regulæ, perpendiculo

ſemper reſ pondeat,& ad uerticem ſtet horizontis tanquam a⸗

xis. Petiturus igitur alicuius ſideris à uertice horizontis di⸗

ſtantiam, cum ſidus ipſum per ſpecilla normæ recte perſpe⸗

ctum tenuerit, adhibita deſubtus regula cum linea diuiſa, intel- liget quot partes ſubtendant angulum, qui inter uiſum& axem horizontis exiſtit, quarum partiũ dimentiens circuli fuerit xxα milium,& habebit per Canonẽ circumſerentiam circuli magni inter ſidus& uerticem quæſitam.

De Lunæ commutationibus. Cap, xvI.

Oe inſtrumeuto, ut diximus, Ptolemæus latitudinẽ maximam Lunæ eſſe quinq; partiũ depræhendit. Deinde ad commutationem eius percipiendam ſe dduertit,& ait ſe inueniſſe eam Alexandriæ uno gra du, ſcrup. viI. dum eſſet Sol in v. grad. xx viI. ſcrup. Libræ:di ſtantia Lunæ à Sole media gradus LXX VIII. ſcrup. lll. Ano⸗ malia æqualis part. cc LxXII. ſcrup. xx. Latitudinis motus part. cccrIIII. ſcrup. x L. proſthaphiæreſis adiectiua part. vIl. ſcrup. 1 XXVI.