0 NCC,na fuiſle puie oris vu der hora ad illamd um hong a2d occalim ratenſeme duabus ii Im Dcchl Sqquint, ntem Uiu niushon tæ. dun ndumam tertiam ei ecit aqui cccux- Obſeruvin 9 Chrictm s, erat aut ccc. xu olis, Ro ne quilr ergoinmt enſis æclin IIII, hore arum. db ndem lar g. Cccux” b Alexandi quidem Mb v. minusu nus. ADb ere,& luby lus nnequul Accepimd

REvOLVTIONVM LIB. III. 80

Accepimus etiam uernum æquinoctium, quod factũ eſt anno ſequente à Chriſto nato M. P. xxVI. IIII. horis& triente poſt me dium noctis ad diem quintum ante Idus Martij, ſuntq; ab illo uerno Ptolemæi æquinoctio(habita meridiani Alexãdrini ad noſtrum comparatione) anni ϑgypiij M. ccc. LXXVI. dies cccx x Xli.horæ x vI. cum triente, ubi etiam apparet impares eſſe æquinoctiorum uerni& autumni diſtantias. Adeo multũ intereſt, ut annus Solaris hoc modo ſumptus æqualis exiſtat. Quòd enim in autumnalibus æquinoctijs inter Ptolemæum& nos, prout oſtenſum eſt, iuxta æqualem annorum diſtributio-⸗ nem centeſima& quintadecima pars defuerit quadranti diei, non congruit Machometano Aratenſi æquinoctio ad dimidi um diem, Neq; quod eſt à Machometo Aratẽſi ad nos,(ubi cen teſimam uigeſimam octauã partem diei oportebat deeſſe quar tæ) conſonat Prolemæo, ſed præcedit numerus obſeruatum illi us æquinoctium ultra diem totum, ad Hipparchum ſupra bidu um. Similiter& Machometi Aratẽſi ratio à Ptolemæo ſumpta, per biduum tranſcendit Hipparchicum æquinoctium. Rectius igitur anni ſolaris æqualitas à non errantium ſtellarum ſphæ- ra ſumitur, quod primus inuenit Thebites Choræ filius,& eius magnitudinem eſſe dierum ccct αv. ſcrupulorum primorum Xv. ſecundorum x xIII. quæ ſunt horæ vi. ſcrup prima 1x. fe⸗ cunda x 1I. proxime ſumpto ueriſimiliter argumento, quod in æquinoctiorum conuerſionumq́; occurſu tardiori longior an⸗ nus uideretur, quàm in uelociori, idq́; certa proportiõe. Quod fieri non potuit, niſi æqualitas eſſet in comparatione ad fixarũ ſtellarum ſphæram. Quapropter non eſt audiẽdus Ptolemęus in hac parte, qui abſurdum& impertinens exiſtimauit, annuam Solis æqualitatẽ metiri ad aliquam ſtellarum fixarum reſtitu⸗ tionẽ, nec magis congruere, q́; ſià Ioue uel Sarurno hoc faceret aliquis. Itaq; in promptu cauſa eſt, cur ante Ptolemæũ lõgior fu erit annus ipſe temporarius, ꝗ poſt ipſum multiplici difterẽtia factus eſt breuior. Sed circa annũ qq; aſteroterida ſiue ſidereum poteſt error accidere, in modico tamẽ, ac longe minor eo, què iã explicauimus, Idq́; propterea, quòd idem motus centri terræ cir ca Solem apparẽs etiã inæqualis exi ſtit alia duplici diuerſitate.

Quarum