ræ repetit eam habenn erint 1xan terentieii adduntu s illorumſ aXXIG ſitæ uln. tem um mi dmodumun 1, qualben. er iplmin III.differn 1X queadt exiſtäteng partiswti ogradxn partes xuſt m LXadTI is facuntp diaci. Podin alis, zcalen per rauiora- mper oym ramination

Cap.vn

u conunit terrz uiti xæ, quꝛlic, dũ nobis dhe gnitudndh ara, fat inag tionẽ unic tnobööa

gaient

REvOLVTIONVM LIB. III. 59

finiendus temporalis annus à ſidereo. Naturalẽ quippe ſeu tem poralem uocamus annũ, qui nobis quaternas uiciſsitudines tem pPerat annuas. Sidereũ uero eum, qui ad aliquã ſtellarum non er rantiũ reuoluitur. Quod aũt annus naturalis, quem etiã uerten⸗ tem uocãt, inæqualis exiſtit, priſcorum obſeruata multipliciter

declarant. Nam Calippus, Ariſtarchus Samius,& Archimedes

Syracuſanus, ultra dies integros cccακ v. quartam diei partem

continere definiunt, ab æſtiua cõuerſione principiũ anni ſumen

tes more Athenienſiũ. Verum C. Ptolemæus animaduertens

difficilem eſſe,& ſcrupuloſam ſolſticiorũ appræhenſionẽ, haud ſatis cõfiſus eſt illorũ obſeruatis, contuliiq́; ſe potius ud Hippar

chum, qui nõ tam Solares conuerſiones, quã etiam æquinoctia

in Rhodo notata poſt ſe reliquit,& prodidit aliquantulũ deeſ⸗ ſe quartæ diei. Quod doſdenlalecieus decreuit eſſe trecenteſi mam partem diei, hoc modo. Aſſumit enim Autumni æquino⸗

ctium, quã accuratiſsime ab illo obſeruatũ Alexandrię, poſt ex⸗ ceſſum Alexandri Magni, anno cæxXXVII. tertio intercalarium die ſecundũ Ægyptios in media nocte, quam ſequebatur quar⸗ tus intercalariũ. Deinde ſubiungit Ptolemæus idẽ æquinoctiũ

à ſe obſeruatum Alexandriæ anno tertio Antonini, qui erat à

morte Alexandri annus ccccLxII. nona dies menſis Athyr Mgyptioꝶ, tertij una hora ferè poſt ortum Solis. Fuerunt inter hãc ergo,& Hipparchi cõſiderationẽ anni Ægyptij ccxαα dies LXX. horæ vlI.& quinta pars unius horæ, cũ debuiſſent eſſe LxxI. dies,& ſex horæ, ſi annus uertens fuiſſet ultra dies in tegros quadrãte diei. Defecit igitur in annis ccxxxv. dies u⸗ nus minus uigeſima parte diei. Vnde ſequitur, ut in annis cec. intercidat dies totus. Similem quoq; ab æquinoctio Verno ſu mit coniecturã. Nam quòd ab Hipparcho annotatũ meminit Alexãdri anno cxxVIII. die xxVII. Mechir ſexti mẽſis M⸗ gyptiorũ in ortu Solis, ipſe in anno eiuſdẽ cccciIII. reperit ſeptimo die mẽſis Pachon noni ſecũdũ Æ gyptios poſt meridiẽ una hora,& paulo plus, atq; itidẽ in annis ccæxxxαv. diẽ unum deeſſe minus uigeſima ꝑte diei. Hiſce Ptolemęus adiutus indici is, definiuit annũ uertentẽ eſſe dierũ cccα ν. ſcrup. primorũ XIII. ſecũdorũ XL vIII. Poſt hęc Machometus in Areca Syrię, u iij non

1 1 ¹ 1 - ¹ 1 41 4 4 1 t I 1 4 1 1 2 1 b 1

—

—

———

—————