1

dertemu odiacus 1 obumbn, ad plani- liſſecaut ſe enimi ine ipſani Iæ ex om erueniteg eſt, exterii am ſicutin uc quojj adhærer orbiculo ellæ cõpe ælũ meqdij ſta fueril jlmp. am yptiorün ſtellegn trolabiou octialibui ia umius! XcI Sod iſus eſtu t poſt ion ipparerecn zertiteun 5. perguni ſequäiuii i tur Lun-

-

XcIISoii e Geminol ſe motpel lo in moul oter cömlli nus quadu

9

—y————öö

REVOLVTIONVM LIB. II. 46

quod circiter unciã definiuit:quo circa Lunã fuiſſe in v. grad.& triente Geminorũ. Sed ubi de Lunaribus cõmutatiõibus pertra ctauerimus, apparebit nõ tantã fuiſſe differẽtiã, ut ſatis liquere poſsit, locũ Lunæ uiſum plus triente, uixq; minus duabus quin

tis exceſsiſſe quinq; gradus Geminorum, quibus additi gradus

LvII. cũ decima unius parte, colligũt locũ ſtellę in 11.S. partibus

Leõis ferè diſtãtẽ à Solis æſtiua cõuerſiõe partibus Xx XII.S. cũ

latitudine Borea ſextãtis gradus. Hic erat Baſiliſci locus, ꝑ quẽ

& cæterarũ nõ errantium ſtellarũ patuit acceſſus. Facta eſt autẽ

hæc Ptolemæi obſeruatio Anno Chriſti ſecundum Romanos

cxx&ανe.die xxX IIII. Februarij, Olympiade ccxxxα. anno e⸗

ius primo. Ita uir ille Mathematicorũ eminentiſsimus, quantũͦ

eo tempore quæq; ſtellarũ ab æquinoctio uerno locũ obtinuiſ⸗ ſet, adnotauit, animãtiũc; cæleſtiũ expoſuit aſteriſmos. Quibus

haud parũ ſtudio huic noſtro ſubuenit, nosq́; labore ſatis arduo

releuauit, ut qui ſtellarũ loca nõ ad æquinoctia, quę cũ tempore mutãtur, ſed æquinoctia ad ſtellarũ fixarũ ſphærã referenda pu tauimus, facile poſsumus ab alio quopiã immutabili principio

deducere ſiderũ deſcriptionẽ, quam ab Ariete, tanq́; primo ſi⸗ gno,& à prima eius ſtella, quæ in capite eius eſt, aſſumi placuit, ut ſic eadẽ ſemꝑ& abſoluta facies maneat ijs, quæ ueluti infixa ac cohærẽtia ꝑpetua ſemel capta ſede collucẽt. Sunt autẽ cura& ſo lertia mirabili antiquorũ in xx vIIl. formas digeſta, exceptis ijs quæ à quarto ferè per Rhodon climate ſemꝑ latẽtiũ circulus di⸗ rimebat. Sicq; informes ſtellæ, ut illis incogni tæ, remanſerunt. Neqʒ; enim aliã ob cauſam ſimulachris formatæ ſunt ſtellæ ſecun dum Theonis iunioris in expoſitiõe Aratęa ſententiã, niſi ut tan ta earũ multitudo ꝑ partes diſcerneret᷑,& denominatiõibus qui buſdã ſig illatim poſsint deſignari, antiqᷓ ſatis inſtituto, cũ etiam apud Hiobũ quaſdã iam nominatas fuiſſe conſtet& Pleiades, Hyadas, Arcturũ, Oriona, apud Heſiodum& Homerũ etiam nominatim legamus.In earũ igitur ſecundũ longitudinẽ deſcri ptiõe nõ utemur dodecatemorijs, quæ ab æquinoctijs& cõuerſi onibus deducũtur, ſed ſimplici& cõſueto graduũ numero, in cę teris Ptolemæũ ſequemur, paucis exceptis, ꝗᷓ uel deprauata, uel utcũq; aliter ſe habere cõperimus. Quatenus aũt ipſarũ diſtãtia ab illis cardinibus pateat, ſequente libro docebimus.

m ij Signo

——————