der Aubwigs⸗Universttät
Sießen D
75 2 C
a 8s
Laternemännche.
Zweiter Jahrgang.
Gießen, 14. Januar 854.
Erschelut wöchentlich zweimal. Preis für Stadt und Umgegend mir Bringerlohn monatlich 12 kr, Einzelne Numern 2 kr.
1 2*
Auswärtige können nur bei den nächsten Post⸗ ämtern 3 Monate abonniren, wobei der übliche ö Postaufschlag eintritt
Gute Aufsätze für's Laternemännche werden mit Vergnügen aufgenommen und nach Umständen auch honorirt.— Stadtbriefe können nur angenommen werden wenn solche mit einer Franco-Marke versehen sind. Die Expedition
ist Schloßgasse Litr. 8. Nr. 3.
Auch drei Worte des Glaubens.
Drei Worte nenn' ich euch, inhaltschwer,
Sie gehen von Mund zu Munde,
Doch stammen sie nicht von außen her,
Das Herz nur gibt davon Kunde.
Dem Studenten ist sein Werth geraubt, Wenn er nicht mehr an die drei Worte glaubt.
Der Student ist durstig, durstig
Und würd' er im Biere geboren,
Und fluchen hört man ihn fürchterlich, Wenn das Bier noch nicht ausgegoren.
Vor dem Getränke, wer es auch immer gebraut, Nenn' mir den Studio, dem es davor graut.
Und das Examen, es ist kein leerer Schall, Der Student kann's machen im Leben, Sollt er auch durchfallen, mehr als einmal, Er kann nach dem Göttlichen streben.
Und was dem Gescheid'sten oft nicht gelingt Meisterhaft ein Eselsgemüth vollbringt.
Und im Carzer ist, die Nemesis lebt,
Wie auch der Studirende murre,
Dicht hinter ihm wie sein Schatten schwebt Mißtrauisch immer ein Schnurre.
Und ob Alles im ew'gen Wechsel kreist, Der academische Carzer ist nie verwaist.
Die drei Worte bewahrt euch, inhaltschwer, Sie pflanzet von Mund zu Munde,
Und wollet ihr es nicht büßen sehr schwer, Wiederholet sie von Stund zu Stunde.
Dem Studenten ist all sein Werth geraubt, Wenn er nicht mehr an die drei Worte glaubt.
Wie Mergel-Fratel vn Prarebach duht seiner
Memme eppes erzäile vun de grouse Lustbarkeit,
welche am Schabbes iß su Stande gekumme su Gladebach.
's iß emol de Wahrheit Memme, as sin un⸗ sere Leit vun de grouse Nazeon, wennte emol gervient(gesehe) häst, waß sich unsere Leit hewe fir ä Bläsir gemelochent(gemacht) am Schabbes uff de Ball bei Gaschtwird Blid. De mußt d'r nitt denke, Memme, as mer hätte gedanzt in a Stupp? Na es wohr en grouser Sahl mit'm ver— guldene Krunleichter uff wilchem, wahß ich's, wie viel Lichter gebrennt hu? Dann mer hewe als rund rim gedanzt unn do hott mer gemahnt der Krunleichter deht sich aach mit herim holchene (gehen).— Routh emol wie vill Musikandches dou gewiese sei? Daß glaabste de aach nitt, daß acht Musikandches uff der Musik gespielt hewe unn hott aner gebout(erhalte) en Chereserat, nemm emol ahn, waß deß Koschte gegiewe hott, wemmer awer aach dra denkt, waß de acht Schnerz fehr e scheine machoure Mussick gemolochent hewe, do vergißt mer all' dei neie Daler unn mer mahnt 's Herz welle ahm bleite giehn.'s wahr e grouse Versammling vun e Susammelaf vun der Jüdisch— keit unn sinner dou gewiese vun weit unn breit de junge Leit—'s Schmulche unn der Itzig
vun Weisel sinn aach dou gewiese, aach war's,
Afromche vo Keringshause unn der Jekoff vo Zwiewelfeld aach derbei, hott mer awer kahner
.
besser gefalle as der Itzig vo Weisel, der hott aach.
—


