Finleitung. Ix Theil. Kapitel VIII.
Die Römer haben die wahren Figenthiümlichkei-
ten des Völkerrechts nicht aufgefufst.— Si⸗
haben seinen Inhalt niechtgenau bestimmt.
Unbegreiflich ist es, warum die Römer das Võl-
kerrecht unter das Privatrecht ordneten. Wie, zum
den folgenden Noten findet man das Gestindniſs der Feh- lerhaftigkeit des römischen Begrikkes und die Theorie, wodurch man denselben berichtigen wollte.
1te Note. Hoc per abusionem dicitur; nec enim jus cadere pPotest in belluas, quae, cum rationis sint expertes, nihiljustè autinjuste facere possunt: ideo autem dicitur hoc ju⸗ nobiscum daeteris animalibusessecommune, quia haec sunt, quae et belluae naturali in- stinctu faciunt et nos ratione duce justè ac ordinate facimus. Pothier Pand. Pars I. li b. I. rit. I. F. 2. ad verba Jus naturale est quod natura om- nia animalia docuit.
2te Note. Jus naturale cum jure gentium primario plerümque confunditur, er utrum- quesumirurpro praeceptis illius juris, quod simplex ratio naturalis hominibus indicit. Hoc jure servitus est incognita, quiasi hu- jus juris praecepta omneshomines secutiku- issent, nulli extitissent mali quos necesse Fuisset in servitutem redigere. Jus autem gentium, quodhuicopponiturjuri naturali, sumi debet pro jure gentium secundario; quod ab eadem quidem naturaliratione pro- Rciscitur sed non simplici: scilicet ex varia- rum ciycumstantiarum necessitate quaedam praecipiente, quaeapudomnes gentes perae- que custodiuntur. Hinc bella, hinc servitus ginem dedit. Eod. ad verba Quas res a jure gentium originem sumsit utpote cum ure etc.
quae bello ori


