—

—* CAr I

1—

Aic ietea Nai

nanfracdun, unnn

aquntmn

De ſacroſ eccleſ⸗miniſt. as benef. Lüb. VII. u01

eccleſiaſticarum̃ poſſit arbitrio ſuo pauqeribus largiri, quæ

vere pauperum ſunt, vt dixinnus lib. z: tamen fraudis vitandę cauſa libera legandi facultas non eſt eico aceſſa. arg. viuus.ſi quid in fraud. patron. Quæ vero ad beneficiarum peruenit. ex amicorum liberalitate, puta aur artificio aliquo,&c. nec pro- pter eccleſiam acquiruntur, de his teſtari poteſt. c. quia aos. erelarum, de teſtam. Verum hæc m oribus noſtris fere an ti⸗ quata ſunt, permittitur q́; beneticiar js de fructibus beneficii alijlque huiuſa odi rebus arbitratu ſuo teſtari. gl. prag. tit. de annat. verb acquiſitos. — Cav. IX. Suibus ex cauſis rerum eccleſinſticarum alienatio permit- mar: Duæ formain huiuſmodialienatione debeat ob- ſéruari,& declaratus canon Agathenſis concilit aa candem rem pertinens: qui vulgo ma- leintellectus magnam iudiciorum varietatem peperit.

Erum eccleſiaſticarũ alienatio canonibus prohibita eſt, aec earum modo quæ ſacræ habentur,& hominum cõ-

mercio exemptæ, cuiuſmodi ſunt ædes ipſæ, ius decimæ, vaſa

conſecrata,&c. ſed prædiorum etiam ac poſſeſſionum, quæ bona temporalia vulgo appellantut. Authen. de non alie.&

authen. de alie.& emph. c. nulli, de rebus eccl. non alien. Non enim beneficiarius harum rerum dominus eſt,& ius vtendi

ſolummodo habet: eaque prohibitio alienationis ad mona-

ſteria, xenodochia, noſocomia,& alia huiuſmodi pia loca

pertinet. Auth. de. non alien.& Auth. de alien.& emphyr.

Sodalitia tamen& ærpicc, quas vulgo confraternitates ap-

pellamus, hic non comprehendi recte Baldus cenſuit,, quod profanæ ſocictates ſint. Bald. in d. Auch. hocius. Nam& re- giis conſtitutionib. ea Comi Bacchique conuenticula vt per- nitioſa Reipubl. omnino interdicta ſunt. Alienationis autem appellatione continetur venditio,& donatio, permutatio,

emphyteuſis, hypotheca,& cærera id genus negotia, quibus aut dominium, aut aliquod ius proximum&affine do-

minio transfertur. l.. C. de fund. dot. l. vlti. C. de reb. alie.§.

alienationis, in Auth. de non alienan. d. c. nulli. Sed erſi quis

4«.* Ne. ad longum tempus locauerit, id eſt, vt vulgo interpretamur, decem annorum, alienare is dicitur, quia hoc genere loca-

tionis quaſi dominium quoddã transferrur in conductorem, adeo vr ei in rem actio competat. Cle. 1. de rebus eccle. non alie. vbi not. l.i. de ſuperfic. Quibuſdam tamẽ ex cauſis rerum eccleſiaſticarum alienatio permittitur. gl. ſum. 12. ꝗ. 2. Pan.

d. c. nulli.

I. Si æsalienum vrgeat, necpoſſit ex fructibus ſatisfieri.

Auth. hocius. Nam& eandem ob cauſam prædia minorum,

qui ſub tutela vel cura ſunt, diſtrahere licet. l. 1. de reb. eor.

qui ſub tute.

II. Permittitur alienatio rei minus vtilis, vt rem aliam vti-

liorem ac fructuoſiorem aequirat Eccleſia.d. Auth. hoc ius. c. vt ſuper.de rebus eccle.non alie.

III. Sipecunia ad alendos pauperes in magna aliqua fortaſſis earitate annonæ, aut ad redimendos captiuos opus ſit, nec

ea aliunde ſuppetat. c. aurum. c. ſacrorum. 12. q. 2. Hic enim

eſt precipuꝰ rerum eccleſiaſticarum vſus, vtadmonuim' lib. 2.

Aut ſum matim dicamus, quotieſcunq; vel neceſſitas aliqua,

vel manifeſta vtilitas eccleſiæ exigit, receptum eſt harum re- rum alienationem permitti. c. ſine exceptione. 12. q. 2. c. du- dum. de reb. eccl. non alie. in 6. Et hæc in rebus eccleſiæ pro-

fanis maxime locum habent. Sed& ſacra quoque vaſa,& alie

res huiaſmadi nonnunquam alienantur. leg. ſancimus. & Authen. ſeq. Codic. l. de ſacroſ. ecclel. Item decima quæ inter res ſacras ac ſpiritales vulgo haberur. d. c. dudum. Hoc amplius, Eccleſia aliqua tota interdum alienari poteſt. c.pa- ſtoralis. de donat. tot. tit. de his quę fi. à prela. cle. ſivna, de

reb. eccl. non alie. Quamuis autem exijs cauſis alienatio con-

ceſſa fit, tamen ne vtilitatis alicuius prætextu temere&in per-

niciem Eceleſie alienatio fiat, conſtirutus eſt certus ordo cer-

taque formaiure ciuili& pontificio, quam in huiuſmodi a-

lienatione ſeruari oporteat. Auth. de alien.& emph. Sed le- gibus ciuilibus allegari ſenon patiuntut viri eccleſiaſtici,& Pontificios canones de ea re editos tantum recipit conſuetu-

do, per quam dubium non eſt, q́uin folennitas mutari poſſit. not. in c. cum cauſa. de re iudic. Quare formam canonib. præſcriptam, quæ vſu recepta eſt, hic explicari ſufficiet. For- ma igitur iuris pontificij hæc eſt, vr alienationem antecedat diligens tractatus,&communis deliberatio cleri, id eſt, colle- garum, qui canonici dicuntut, ſi Eccleſia tale collegium ha- beat: deinde omnium conſentus, aut certe maiotis partis, ac præterea ſubſcriptio adhibeatur: quibus omnibus ſuperioris antiſtitis authoritas accedat. d. c. fſine exceptione. d. c. dudum. c. Ü. de his quæ fiunt à prælat. At᷑ cũ de antiſtite quæritur, lo- cus in quo eſt alienans Eccleſia, non in quo res quæ alienatur

ſita eſt, pectandus eſſe videtur, quamuis aliqui contra ſentiãt.

d. Authen. hoc ius. Et tametſi licitationem, ſubhaſtationem- que ſolennem ius ciuiie requirat, tamen id canonibus eccle- ſiaſticis nuſquam expreſſum reperitor. d. Authen. hoc ius. Sed

quæritur, an vt valeat alienatio pretium in rem eccleſiæ ver-

ſum eſſe oporteat? Qua de re videnda eſt Panormitani di- ſtinctio, c. ꝙquibuſdam. de fideiuſl.not.in d. Auth.hoc ius. Ex iam dictis conſequitur alienationem rerum eccleſiaſtica-

rüũita demum valere, ſi duo concurrant. V num eſt, vt ob iuſtaã legitimamque cauſam fiat: alterum, vt ordo præſcriptus iu-

repontificio accurate obſeruetur. Quod ſi aliter fuerit a

lienatares, ea eum fructibus vindicari ac repeti poterit. c.

non liceat. 12. ꝗ. 2. Sed longi temporis præſcriptione recte ſe

tuebitur poſſeſſor, ſi bonam fidem habeat. Panor. in c. de

quarta. c. non liceat. de præſcr. Guid. Pap. q. 1 50. Quodrtẽ-

„ 1 3„ 4. 6.**. pPpus à morte tantum baneficiarii qui alienauit, currere incipir,

vt concilio Toletano cautum eſt. can. ſi lacerdotes. 16. q. 3.

Excipiauntur ſane aliquot caſus, in quibus ille ſolennis ordo

non requirirnr. Primus eſt, cum res eccleſiaſtica titulo clientelæ velem- phytsuſeos concedi ſolita eſt. Poteſt enim more conſueto ab

antiſtite dari, quamuis formam canonibus præſcriptam mi- nime obſeruet. c. 2. de feud. c. vt ſuper. de rebus eccle. non a-

lie. Bart. in Auth. qui rem. C. de ſacroſ. eccl. Guid. Pa. q. 114.

II. Excipiuntur res mobiles quæ ſeruando ſeruari nõ poſ-

ſunt. Nam earum rerum minime prohibetur alienatio. can. fugitiui. 12. q.z2. lex quæ. C. de admin. tut.“

2

III. Sunt qui putant factam aumiſla forma alienarionem efficacem eſſe, ſi ea non noceat Eccleſiæ. Innoc. in c. 1. de in integr. reſtit. Fab. Inſt. de eo cui lib. cau. bon. Idque colligi vi-

detur ex concilio Agathenſi, cuius hæc verba ſunt: Tertulas

aut vineolas exiguas& Eccleſiæ minus vtiles, aut longe poſi- tas paruas, epiſcopus ſine conſilio fratrum, ſi neceſſitas fue-

rit, diſtrahendi habeat poteſtatem. c. terrulas. 12².. 2. Verüm

ille canõ meo iudicio formam illam cuius ſupra meminimus non remitrit. Nam quod ibi dicitur, ſine conſilio fratrum,

de aliis epiſcopis accipi debet, quorum conſenſus eo tempore neceſſarius erat, vt ex canone ſeptimo eiuſdem concilij,&

ex concilis Carthaginenſi Toletanoque conſtar. c. quad ſi neceſſitas. 10. q. z. c. quicunque. 12. q. 2. can. nullus, 17. q. 4.

Itaque cum neceſſitas ita vrget, vt epiſcoporum conuentus commode non poffit exſpectari, permittit ſynodus Aga- thenſis ſine ipſorum conſilio non quaslibet terras ac poſſeſ- ſiones diſtrahere, ſed exiguas tantum,& quæ non magnum Eccleſiæ fructum aſterunt. Quia in re clericorum ſiue cano- nicorum, qui præſentes ſunt, tractatus atque conſilium mi- nime negligendum eſſe videtur:& qui nobis aduerſantur, nulla ſatis firma ratione ſuam comprobant opinionem. Quod enim dicitur, negotium cum pupillo contractum ſi- ne tutoris authoritate valere, ſi id expediat pupillo, ſic acci- piendum eſt, cum pupillus aliquid fibi ſtipulatur: id enim ipſi damnoſum eſſe non poteſt. leg. neque. Cod. de contra- hen. ſtipul.§. prim. Iaſt. de aucho. tut. Et quod luſtinian. ait, pupillum poſſe conditionem ſuam meliorem facere,§. Inſt. de autho. tut. tunc habet ſenſum, pupillum vtiliter id nego- tium contrahere, ex quo nullum ei damnum contingere Poteſt, quodque ſeruari defiderat, cuiuſmodi eſt ſtipulatio qua ſibi acquirit. Itaque hæreditatem inutiliter adit, quam- uis lucroſa ſit, leg. obligari. de auth. tut. 6. neque. Inſtitut. eod. tit. quia hæreditatis adito non ſemper vtilis eſt. Simili- ter alienatio prædiorum pupillarium, quæ inutilis plerunque ac pernitioſa eſt pupillis, abſque decreto prætoris& cauſæ coguitione omnino prohibetur. Nam tametſi in rem mi- III

—

———

4 ————— —

——

—

—

— —

. ———

——

——

————O——